LIEKE

Mijn naam is Lieke, ik ben 11 jaar. 
Ik woon met mijn mama, papa, Gijs, Iris en Tim. Eén van de dingen die ik leuk vind zijn paarden. Ik vind het leuk om paarden te verzorgen, bij paarden in de buurt te zijn en om paard te rijden. Verder vind ik het leuk om met vrienden af te spreken. 

Ik heb autisme, een voordeel van mijn autisme is dat ik extra hulp krijg. Ik ga naar Buitengewoon, dat is een zorgboerderij waar ik veel leer. Ik heb ook een auti-pas, dat is een voordeel in pretparken. Een nadeel van mijn autisme vind ik dat mensen mij soms niet begrijpen, je kunt het ook niet zien aan de buitenkant. Dat is soms lastig. Er zijn ook dingen waar ik trots op ben. Ik ben trots op mezelf, ik heb een goed leven. Ik kan goed omgaan met paarden, daar ben ik graag mee bezig. Verder kan ik ook goed omgaan met mensen, bijvoorbeeld met klasgenoten. 
Aan andere mensen met autisme zou ik willen zeggen dat je in jezelf moet geloven, blijf doorgaan met wat jij leuk vindt!

judith


Ik ben Judith Visser.
Ik schrijf boeken en leef in een roedel wolfhonden. Zeven jaar geleden kreeg ik de diagnose autisme. Ik ben op mijn gelukkigst wanneer ik samen met mijn honden in de natuur ben. Dit breng ik in beeld op mijn instagram: www.instagram.com/writerwithwolfdogs.
Autisme heeft er altijd al voor gezorgd dat situaties snel "te druk" zijn voor mij, ik raak dan overspoeld. Een gevolg daarvan is dat ik erg teruggetrokken leef. Sommige mensen noemen dat een isolement maar zo ervaar ik dat zelf niet. Ik woon aan zee, ben erg gelukkig en ben altijd omringd door mijn 3 honden Yuriko, Fontana en Marshall. Ik ben schrijver van beroep en mijn twee meest recente romans Zondagskind en Zondagsleven gaan over mijn autisme.
Ik ben trots dat het mij is gelukt een eigen wereld om me heen te bouwen waarin ik me veilig voel. Dat ik van schrijven mijn beroep heb kunnen maken en dat ik lezingen geef over hoe het is om te leven met autisme, waarmee ik anderen kan helpen. Ook ben ik trots op de band die ik met mijn wolfhonden heb, wij voelen elkaar feilloos aan.

Mijn tip voor mensen met autisme? Voel je niet verplicht om dingen te doen die niet goed voor je zijn en zorg voor genoeg hersteltijd wanneer je toch in een situatie komt waarvan je overprikkeld raakt. En als er mensen in je omgeving zijn die niet begrijpen wat autisme inhoudt, geef ze dan mijn boeken Zondagskind en Zondagsleven cadeau!

www.judithvisser.nl

miranda



Ik ben Miranda, 51 jaar en 27 jaar getrouwd, samen hebben wij een dochter van 16 jaar

Mijn grootste passie is fotografie en het bewerken van foto's. Ik maak de foto's voor de Instagram van FANN @fann.photo.project @mirandastevensfotografie. Ik hou verder van interieurstyling, sporten (krachttraining) en wandelen in de natuur.
Ik kreeg de diagnose autisme toen ik 48 jaar was. Het nadeel van mijn autisme is dat ik vaak ongevoelig ben voor pijnprikkels en moeite heb met
schakelen en overzicht houden. Door drukte en sociaal contact raak ik al gauw oververmoeid. Ook word ik vaak overschat of juist onderschat.

Ik ben trots op mezelf en mijn gezin. Ik word blij van fotograferen, het daagt mij uit om flexibel en creatief te zijn. Ik ben dan ook erg trots op de foto's die ik maak. Verder ben ik een doorzetter en altijd nieuwsgierig om nieuwe dingen te leren die mij interesseren. Ik ben erg gelukkig met mijn leven.
Mijn tip voor mensen met autisme? 
Zorg goed voor jezelf en probeer je leven passend te maken op een manier waar jij je het beste bij voelt. Aarzel vooral niet om hiervoor hulp in te schakelen wanneer dat nodig is.

NATHALIE


Ik ben Nathalie, 46 jaar en moeder van twee kinderen. Ik hou van wandelen in de natuur en maak graag foto's van wat ik tijdens mijn wandelingen tegenkom. Verder hou ik van sporten (fitness, zwemmen, kickboksen) en van muziek maken. Ik ben 2x gescheiden en heb momenteel een latrelatie waarin ik heel gelukkig ben.
Mijn autisme maakt dat ik verbanden leg en details zie die anderen vaak ontgaan. Het maakt ook dat het me veel energie kost om mijn leven zo te organiseren dat er een balans is tussen inspanning en hersteltijd. De kleinste verandering in mijn routine kan deze balans overhoop gooien. Het schakelen tussen activiteiten vind ik lastig en ik heb veel tijd nodig om informatie en indrukken te laten bezinken. Mijn autisme betekent ook dat ik creatief ben en met enorm veel passie aan dingen kan werken die mijn interesse hebben. Ik word vaak onderschat maar ook overschat.
Ik ben trots op mijn doorzettingsvermogen, mijn vermogen tot zelfreflectie en mijn leergierigheid. Ik word er blij van om mezelf steeds verder te ontwikkelen en anderen hierin mee te nemen.

Mijn tip voor mensen met autisme?
Laat je niet door anderen wijsmaken waar je wel en niet toe in staat bent. Zorg dat je weet wat jij nodig hebt om te functioneren en wees niet bang om daarom te vragen. En als je te maken krijgt met onbegrip of onwetendheid, zie dat dan maar als een kans om de ander wat meer kennis bij te brengen.





sterre


Mijn naam is Sterre. Ik ben 16 jaar.
Ik hou van alles wat met de Efteling te maken heeft. Ik ben gek op honden en vind het leuk om te gamen. Ook vind ik mode en make-up leuk.
Een voordeel van mijn autisme is dat ik me heel goed kan concentreren en focussen op dingen die mij interesseren. Ook heb ik een fijne begeleidster waar ik me fijn en veilig bij voel. Een nadeel is dat ik gauw overprikkeld ben. Ik begrijp soms de emoties niet van andere mensen. Sarcasme heb ik vaak niet door. Ik heb veel behoefte aan duidelijkheid.
Ik ben heel erg trots dat ik na een lange tijd weer van mezelf heb leren houden. Ook krijg ik steeds meer zelfvertrouwen en ben ik minder onzeker. Dit was namelijk een grote boosdoener. Waar ik ook heel trots op ben is dat ik heel erg ontwikkeld ben op sociaal gebied en ik nu minder angstig ben in het openbaar.

Aan andere mensen met autisme zou ik willen zeggen:
Forceer jezelf niet om dingen te doen alleen omdat anderen zeggen dat dat moet. Als jij je daar niet goed bij voelt of je bent er nog niet klaar voor moet je het NIET doen.




talitha


Ik ben Talitha, ik ben 4 jaar oud. 
Ik vind het leuk om mijn lievelingspony River te knuffelen.
Ik heb autisme. Een voordeel hiervan is dat ik heel goed ben met cijfers en letters, heel goed in het onthouden van lyrics (songteksten) en ik kan ook in alle talen feilloos meezingen. Ook kan ik me goed terugtrekken en trek ik me niks aan van wat anderen van me denken. Mijn humor is geweldig. 
Een nadeel is dat ik vaak meltdowns heb, ook snap ik veel dingen nog niet.
Naast autisme heb ik een sensorische integratiestoornis, dit is behoorlijk lastig. Hierdoor komen alle prikkels heftiger binnen. Zo zijn lichten veel feller en geluiden veel harder. Door deze heftige prikkels raak ik snel in een meltdown. Ook vind ik veel dingen snel eng, zoals verschillende soorten ondergrond. Ik kan ook moeilijk tegen drukke ruimtes. Om prikkels beter te kunnen verwerken heb ik een aangepaste buggy, een geluiddempende koptelefoon en verzwaringsproducten.

Oh ja...en ik ben trots op mijn lievelingspony River en op Tuttie, mijn knuffel.

sem


Mijn naam is Sem van Hofwegen, 32 jaar, verloofd met Dao en woonachtig in het mooie Noord-Brabant samen met onze hond, kat en 7 cavia's. Ik ben gek op zingen, gitaarspelen en tekenen. Daarnaast deel ik graag mijn ervaringen, tips en tricks rondom mijn diagnose autisme d.m.v. mijn blog op Asperwoman.

De impact die autisme heeft op mijn leven is zowel negatief als positief. Voor mijn diagnose is mijn leven altijd 1 grote strijd geweest, waardoor ik uiteindelijk ook in een autistische burn-out ben beland. Veel dingen kosten mij moeite, maar dit speelt zich altijd intern af en is dus niet zichtbaar. Men staat er dan nog vaak van versteld als ik vertel dat ik autistisch ben en wilt dit nog wel eens in twijfel trekken. Dat doet veel pijn.
Ik ben een ster in camoufleren en weet heel goed wat er op sociaal gebied van mij verwacht wordt waardoor het lijkt alsof ik goed mee kom. De realiteit is dat het mij juist enorm veel moeite kost, ik veel melt-downs ervaar, chronisch overprikkeld ben, de wereld vaak niet zo goed begrijp waardoor ik structureel in angsten leef en dit op zijn beurt weer in controle probeer te brengen met dwangmatige handelingen. De positieve kant is toch wel mijn unieke blik op het leven, mijn diep empathisch vermogen, het intens voelen en mijn sterk ontwikkelde creatief/analytisch brein.
Waar ik het meest trots op ben in mijn leven is dat ik de stap heb gemaakt om voor mezelf te kiezen. Samen met de liefde van mijn leven te verhuizen naar een andere stad en omgeving waar ik meer IK kan zijn, met onze diertjes, de mooie natuur en de mentaliteit die mij meer past.

De tip die ik dan ook graag aan mensen met autisme wil meegeven is jouw leven naar jouw behoeftes indelen, ook al wijken die compleet af van de norm. Dat betekend dat je soms afscheid moet nemen van mensen, gewoontes of een omgeving die jou anders opbreekt. Daar komen vanzelf weer nieuwe mensen, gewoontes etc. voor in de plaats. Maar dan compleet ingericht op wat jou goed doet. Oh ja! En hulp vragen waar je dat nodig hebt.

ingrid

Ik ben Ingrid, 42 jaar en samen met mijn man heb ik een dochter van 12 en een zoon van 10 jaar. Ik werk 24 uur in de week en in mijn vrije tijd mag ik graag lezen, schrijven of op een andere manier creatief bezig zijn.

Een jaar of vier geleden kreeg ik de diagnose autisme. Niet lang daarna kwam ik met een burn-out thuis te zitten. Achteraf een periode waarin ik veel over mijzelf en autisme heb geleerd. Na eerst een paar maanden op de bank naar Netflix te hebben gekeken, kwam ik langzaam tot rust en ging ik mijn leven eigenlijk opnieuw inrichten. Ik heb geleerd om naar mijn gevoel en lichaam te luisteren. En ik weet nu hoe belangrijk de juiste balans tussen inspanning en ontspanning voor mij is en wat ik daarvoor nodig heb. Dat ik daar iedere dag opnieuw bij stil moet staan, anders ren ik mezelf - zonder dat ik het in de gaten heb - voorbij.

Ik ben trots op het feit dat als ik een doel voor ogen heb, ik me door niets of niemand tegen laat houden. Daardoor sta ik waar ik nu ben en weet ik wat ik nodig heb om gelukkig te zijn.
Mijn tip aan mensen met autisme is: 
Probeer uit te vinden wat voor jou de juiste balans is en wat jij nodig hebt om je leven zo goed mogelijk in te richten. Vraag anderen daarbij om hulp, als je er zelf niet uit komt.

nikki


Ik ben Nikki, 35 jaar oud en 5 jaar geleden gediagnosticeerd met ASS. Ik ben getrouwd en moeder van twee kinderen. Ik hou van lezen, schrijven, tekenen, puzzelen, tv kijken...Veelal dingen die je makkelijk alleen kunt doen, dus.

De impact van autisme op mijn leven ervaar ik als groot. Ik ben in mijn jeugd regelmatig gepest en buitengesloten, met de nodige gevolgen voor mijn zelfvertrouwen en zelfbeeld. Veranderingen vind ik een verschrikking en leiden regelmatig tot gevoelens van paniek. Moeheid is haast een constante factor in mijn leven. Door bijvoorbeeld prikkels, maar ook door slaapproblemen. Er is altijd wel iets gaande in mijn hoofd. Of het nou gesprekken zijn die ik herhaal of juist aan het voorbereiden ben, situaties die ik probeer te visualiseren, irritante liedjes die op een eindeloze 'repeat' lijken te staan; stil is het nooit. En hoewel ik heel gevoelig ben voor de energie van anderen, lijkt het alsof anderen mij niet of nauwelijks kunnen lezen. Daardoor lijkt het vaak beter te gaan dan het gaat en ik zal wat dat betreft niet snel mijn ware gezicht laten zien.

Ik ben een doorzetter. Eerlijk en betrouwbaar. Ik zal altijd alles op alles zetten om er te zijn voor de mensen die belangrijk voor mij zijn. Het meest trots ben ik op mijn kinderen en de band die ik met hen opbouw. Het feit dat ik in staat ben sorry tegen hen te zeggen en hen leer dat je fouten kan en mag maken. Het bewust praten over gevoelens. Het bieden van structuur en rust en mede daardoor het creëren van een veilige basis.
Mijn tip aan mensen met autisme is om tijd aan jezelf te besteden. Om jezelf te leren kennen en van daaruit te starten met het bouwen van een leven dat werkt voor jou.

nova


Ik ben Nova. Ik ben 13 jaar oud en woon met mijn vader, moeder, 2 broertjes, een hond, een kat en een hamster.
Ik ben heel graag creatief bezig, ik kijk graag op Netflix Ginny en Georgia en nog meer series. Ook Tiktok en Instagram ik graag. Daarnaast experimenteer ik graag met make-up. En verder zorg ik graag voor dieren. Dieren maken mij erg gelukkig. Ik vind mode ook geweldig.

Een voordeel van autisme vind ik dat ik heel veel mensen heb leren kennen met autisme, en dat ik nu ook met mijn moeder een community ben begonnen voor pubermeisjes met autisme (zie assmeisjes.nl) Daar heb ik al wat lieve meiden leren kennen.
Een nadeel van autisme vind ik dat ik snel overprikkeld raak, ik moeite heb met sociaal contact en ik niet naar school kan door mijn autisme.
Ik ben erg trots op de community die mijn moeder en ik begonnen zijn, mijn uiterlijk, de dingen die ik al behaald heb en ik ben trots op mijn gezin.

Als tip voor anderen met autisme wil ik zeggen dat je je er niet voor hoeft te schamen en je er niet alleen voor staat. Er zijn zoveel leuke en hippe mensen met ASS.

ELENA


Ik heet Elena en ben 7 jaar. Ik woon samen met mijn zusje Talitha, mijn vader en mijn moeder.
Ik vind paardrijden erg leuk. Ik ga 3 zaterdagen in de maand naar de manege, om op Suus te rijden. Ik ben dol op Suus! Ik reed eerst in een groepje, maar dat waren teveel prikkels. Nu krijg ik privéles; dat vind ik fijn.
Elke donderdag mag ik naar begeleiding, van zorg op maat, ook op een manege! Ik krijg daar therapie. De paarden en de begeleiding helpen me bijvoorbeeld met zelfvertrouwen krijgen. Als ik paarden zie dan word ik rustig. Ik voel me geaccepteerd en weet dat ik mezelf kan en mag zijn. De pony die ik daar altijd poets heet Jolie. Ik rij niet op haar, dat wil ik alleen op Suus. Soms poets ik meer pony's. Ik doe daar ook andere dingen, zoals knutselen en kletsen.

Het voordeel van autisme is dat ik goed kan paardrijden en helemaal op kan gaan in paarden. Paarden en Toy Story zijn mijn grootste interesse. Ik weet er veel over en vind het leuk om er nog meer over te leren. Het nadeel van autisme is dat geluiden harder zijn. Geen structuur vind ik moeilijk. Taal neem ik letterlijk, waardoor er vaak miscommunicatie is. Ik raak overstuur als mensen "grapjes" maken die ik niet begrijp. Ik kan moeilijk oogcontact maken, dit vind ik zelf niet erg, maar sommige mensen willen persé dat ik ze aankijk. Dat voelt niet goed.
Ook vind ik alles rondom corona moeilijk. Vorig jaar met de eerste lockdown had ik een regressie. Ineens kreeg ik thuisonderwijs en viel mijn structuur weg. Toen ik na de zomervakantie overging naar groep 3 (regulier onderwijs) ging het echt mis. Ik wilde niet meer naar school en huilde elke dag. Ik werd er letterlijk ziek van dat ik elke dag naar school moest. Mijn ouders hebben aan de bel getrokken en ik heb een Tijdelijke Onderwijs Plek gekregen op een SBO-school. Ik ga weer met plezier naar school en voel me veilig. De TOP plek verloopt binnenkort. Hopelijk mag ik op deze school blijven.

maxine


Mijn naam is Maxine.
Ik ben 2 jaar geleden gediagnosticeerd met ASS, na een lange zoektocht en een stevige depressie. De diagnose heeft mij enorm geholpen en ik ben veel te weten gekomen over mijzelf.

Autisme heeft voor het grootste deel een positieve impact op mijn leven, in de zin dat ik meer zelfkennis heb en ook meer geduldig met mezelf ben. Ik hoef niet meer mezelf constant te vergelijken met de ontwikkeling van andere mensen en dat heeft mij rust gegeven.
Ik ben het meest trots op mijn zelfstandigheid. Ik ben vorig jaar begonnen aan een universitaire opleiding, anderhalf uur van huis, terwijl mijn behandeltraject bij mijn therapeut voltooid was. Mijn persoonlijke ontwikkeling is met sprongen vooruitgegaan en ik ben trots dat ik het helemaal zelf heb bereikt.

Mijn tip aan mensen met autisme is dat je je persoonlijke grenzen goed in de gaten moet houden en ze bewaken. Zelfkennis is een van de belangrijkste dingen die je kan hebben.

Monique


Ik ben Monique de Clerck (29). Ik kreeg mijn autismediagnose een jaar geleden, op mijn 28e. Ik ben 13 jaar samen met mijn lieve man, waarvan 3,5 jaar getrouwd. Ik heb pedagogiek gestudeerd, maar vanaf mei start ik een traineeship tot software developer. Mijn hobby's zijn alles wat met creativiteit te maken heeft: van tekenen tot fotograferen, van haken tot programmeren en van diamond painting tot het schrijven van artikelen voor mijn website MijnAutisme.
Natuurlijk heeft autisme een grote impact op mijn leven, maar ik probeer het altijd zo positief mogelijk te bekijken. Ondanks dat sommige prikkels intens en vervelend kunnen zijn, kunnen ze soms ook heel intens en mooi zijn. Ik zie de mooiste details en ik kan heel vrolijk worden van bepaalde liedjes. Door de uitdagingen die ik door mijn autisme heb meegemaakt, heb ik veel doorzettingsvermogen gekregen. En door alle negatieve dingen, zie ik juist hoe waardevol alle positiviteit is in mijn leven. Hij heeft mij leren waarderen wat ik wel kan en wat ik al heb.

Ik ben trots op mijn doorzettingsvermogen. Daardoor heb ik mijn VWO afgerond en mijn HBO pedagogiek diploma behaald. Ook ben ik trots dat ik nu de gewaagde stap durf te zetten naar programmeren. Verder ben ik erg trots op de website die ik momenteel aan het opzetten ben, ik hoop hiermee autisme positiever, maar vooral realistischer in beeld te kunnen krijgen! Als laatste ben ik erg trots op mijn man en hoe hij omgaat met mijn autisme.
Mijn tip aan mensen met autisme is om vooral jezelf te zijn! Het is namelijk erg zwaar en vermoeiend om je anders voor te doen dan wie je echt bent. Door jezelf te zijn geef jij jezelf meer rust, maar misschien nog wel het belangrijkste: Je bent het mooiste en het leukste als jij jezelf bent!

MARjanne


Ik ben Marjanne, 41 jaar en woon alleen (met 2 konijntjes) in Veenendaal. Ik doe vrijwilligerswerk in een asiel/pension (voornamelijk katten) en in een hospice. Bijna een jaar geleden kreeg ik de diagnose ASS, na járen een andere diagnose te hebben gehad, wat voor mij een opluchting was.
Autisme betekent voor mij dat ik over alles veel nadenk en meestal moe ben. Sociale dingen kunnen fijn zijn, maar kosten veel energie, zowel op het moment zelf als daarvoor en daarna, door het vele nadenken erover ('voorbereiding' en 'evalueren'). Ik kan ook last hebben van geluiden of geuren. Mooi is dat ik érg kan genieten van kleine dingen, vooral in de natuur of muziek, en dat ik gevoelens soms goed kan uiten in (abstract) schilderen en gedichten.
Ik ben blij dat ik steeds beter leer mijn leven in te vullen zoals dat bij me past; doen wat ik waardevol vind en waar ik kwaliteiten in kan zetten, zoals m'n beide vrijwilligersbaantjes (waar ik over 'diepere dingen' kan praten en interesse in mensen in het hospice en toch wel een bijzondere band met dieren kan voelen in het asiel/pension); mezelf meer rust en ruimte gunnen, waardoor het leven veel prettiger is dan voorheen.

Ik leef natuurlijk nog niet heel lang met de kennis van m'n eigen autisme, maar wat mij tot nu toe erg heeft geholpen is contact zoeken met lotgenoten; mensen die dingen écht herkennen, misschien al wat meer ervaring hebben, dus ook tips kunnen geven, kunnen helpen om bij jezelf dingen te herkennen enz. En als het nodig is, zoek en vraag passende hulp. Ik heb een hele fijne persoonlijk begeleidster die ook echt kennis heeft van autisme.

jam


Ik ben Jam van der Aa, kunstenares @jamvanderaa (kunst) en @alsana.a (autisme) en jamvanderaa.nl
Ik ben een ontzettend nieuwsgierig mens. Nieuwsgierigheid vind ik ook in andere mensen een mooie eigenschap. Ik houd van dingen maken. Of het nu een zelfbedacht recept voor een gerecht is, een ventilator, een broek, een borduurwerk, een tekst of een bouwpakket...Alleen van praatjes maken met onbekenden houd ik niet. Ik zou vaak het liefst onzichtbaar zijn.

Ik heb heel erg geworsteld met de "Dingen". Door de (late) ontdekking dat ik autist ben, heb ik een nieuwe, reëlere kans gekregen om naar mezelf te kijken. Zowel op relationeel (in een brede zin van dat woord) als op professioneel vlak. Ook al beschrijft autisme vooral mijn beperkingen, ik leer er vreemd genoeg toch ook beter mijn mogelijkheden door kennen.
Ik ben trots op het feit dat ik zó ver gekomen ben, zonder rekening te (kunnen) houden met mijn specifieke uitdagingen. Ik ben gewoon een laatbloeier. Het is prettig dat ik de truc van het aanpassen goed kan, maar het is ook fijn dat dat nu niet meer altijd hoeft.
Ik ben er trots op dat ik nu meer mezelf durf te zijn en beter durf te vragen om wat ik nodig heb.

Door autisme kun je sommige dingen beter dan neuroypische mensen. En ook slechter. Ik weet dat het onprettig is om geconfronteerd te worden met de dingen die je niet goed kunt. Maar mijn tip voor anderen met autisme is, dat het helpt als je die dingen óók erkent. Want je kunt een heleboel dingen redelijk goed oefenen of "hacken". 
Autisme is zelden een excuus. Autist zijn is heel dubbel; dat dubbele gevoel kun je maar het beste leren verdragen.

robin


Ik ben Robin, 19 jaar en woon op kamers. Ik studeer HBO Communication and Multimedia Design, verder hou ik van tatoeages, tekenen, gamen en muziek. Mijn favoriete artiest is Eminem, ik heb een tattoo van hem omdat hij veel betekend voor mij. Ook ben ik transgender, dat betekent dat ik als meisje geboren ben maar dat ik mij nu als man identificeer.

Ik heb mijn diagnose autisme nog niet zo lang, maar ik heb het wel al geaccepteerd en weet nu waarom ik dingen zo lastig vind. Wat ik merk is dat ik het volwassen leven heel moeilijk vind. Zelf dingen regelen, zelf dingen betalen en zelf dingen uitzoeken vind ik erg lastig omdat ik vaak niet weet waar ik moet beginnen. Ook is sociaal contact een lastig dingetje. Ik vind het moeilijk om contacten te leggen en vriendschappen te starten.
Mijn transitie is natuurlijk een hele verandering, niet alleen voor mij maar ook voor anderen. Het is als eerste moeilijk om er achter te komen dat dit is hoe je je voelt, en dit vervolgens aan anderen vertellen is nog het engste. Het voelt alsof ik in een lichaam zit wat niet bij mij hoort en dat roept veel emoties en onzekerheden op. Vaak weet ik ook niet hoe ik met deze emoties om moet gaan. De volgende stap voor mij is een genderkliniek die mij kan helpen met mijn medische transitie.
Waar ik erg trots op ben is dat ik goed van mezelf weet waar ik voor sta. Ik kan helemaal opgaan in de dingen die ik leuk vind en hier weet ik veel over te vertellen. Ook spendeer ik veel tijd om goed te worden in iets wat ik leuk vind.

Wat ik mee wil geven aan anderen: laat niemand anders je vertellen wie je moet zijn, dat bepaal je lekker zelf!

lisa


Mijn naam is Lisa Verdoorn, 31 jaar en creatieve duizendpoot. Ik maak, schrijf, wil alles weten en begrijpen, wil teveel waardoor de mogelijkheden mij wel eens overspoelen en er niks meer uitkomt. Telefoon uit, internet uit, rust en mijn liefste vriend de natuur en vooral de zee. Sinds kort heb ik de basgitaar ontdekt die door zijn zware, vibrerende noten rust brengt in mijn hoofd.

In maart 2021 (net) kreeg ik de diagnose ASS en ADHD, na vele malen vastlopen. Jezelf en de wereld niet snappen, maar er wel bij willen horen want dat moet of in ieder geval zo voelde dat. Dit bereikte zijn hoogtepunt in juli 2020. Ik ben de persoon dankbaar die mij vertelde dat ik misschien autisme heb, want dit heeft ertoe geleid dat ik na al die jaren mezelf kan gaan begrijpen, mezelf kan zijn en mezelf niet meer hoef te bewijzen met dingen die ik andere mensen zo makkelijk zie doen. Ik weet dat de impact voor mijn diagnose groot was, dat benauwende situaties niet ongewoon waren en mijn grenzen ver te zoeken. Ik moet de impact van na de diagnose nog gaan ondervinden, een plek geven en voel nu dat ik kan ademen en behoefte heb aan rust, stilte en natuur.
Ik ben trots dat ik ondanks alles mezelf altijd overeind heb gehouden, een doorzetter ben en over het algemeen een positieve denker. Ook ben ik trots op mijn vluchtmanier die ik jaren hanteer om naar verre oorden te gaan omdat (daar kom ik nu achter) ik dan even ver weg was van alle verwachtingen, stress in alledaagse dingen en het niet toekomen aan mezelf. In verre oorden heb ik zelf de controle, ben ik bij de zee en niemand vindt mij dan gek want ik ben toch al een rare toerist ;-) Dit heeft mij de allermooiste plekjes laten zien waar ik nog vaak over droom.

Ik ben nog vol op ontdekkingstocht. Een tip aan andere mensen met autisme is om dicht bij jezelf te blijven en je grenzen aan te geven. Ik probeer mezelf ook vooral op de positieve kanten te richten van ASS en de puurste versie van mezelf terug te vinden. Dat lucht echt heel erg op.

mariëlle

FANN MOEDERDAG


Ik ben Mariëlle, 47 jaar, getrouwd met Collin en weet sinds 5 jaar dat ik autistisch ben. Ik ben altijd op zoek geweest naar wie ik ben. De diagnose bood antwoorden, waardoor ik ook de buitenwereld beter begrijp en weet ik dat ik niet alleen ben. Sinds 2 jaar werk ik als ervaringsdeskundige bij RIBW Brabant en ondersteun ik mensen met een psychische kwetsbaarheid in hun herstelproces en draag ik bij aan autismedeskundigheidsbevordering van zorgprofessionals.


Door de autismediagnose ben ik van een onzichtbaar naar een zichtbare ik gegaan. Ik heb mijzelf gevonden, mijzelf leren begrijpen, mijn grenzen leren kennen en leren aangeven. Het heeft een positieve impact op mijn leven gehad.

Na Sams geboorte ben ik in een hyperfocus op het moederschap terechtgekomen. Ik ben gestopt met werken, vond het heerlijk om met haar te wandelen, boodschapjes te doen, te spelen, te zorgen, maar ook tijd voor mijzelf te hebben als ze even sliep. Zo ook bij Billy, 5 jaar later toen Sam op school was. Achteraf gezien heb ik onbewust naar mijn gevoel geluisterd. Ik had mijzelf niet zolang staande gehouden als ik was blijven werken en het gezin draaiende had moeten houden.


Mijn dochters hebben ook autisme. Dat heeft vooral voordelen. In ons gezin communiceren we direct, hoeven geen rekening te houden met verborgen

boodschappen, hoeven geen sociale maskers op te zetten, maar kunnen onszelf zijn. We weten van elkaar wat overprikkeling betekent en je kan je even onttrekken van alles zonder dat dat ‘ongezellig’ is. Mijn autisme zorgt ervoor dat ik mijn kinderen beter begrijp in hun zoektocht naar handvatten en dat ik ze kan ondersteunen in uitleg naar de buitenwereld toe.


Mijn tip aan autistische moeders: Durf in de opvoeding naar jezelf te luisteren, wat jij belangrijk vindt, wat jouw grenzen zijn, wat jij denkt dat er nodig is voor je kind. Wij kunnen een wat andere kijk op dingen hebben, een wat andere insteek of net dat andere idee over de opvoeding. Dat kan en mag! Dat is niet fout, alleen soms wat anders.

sam

FANN MOEDERDAG 


Ik ben Sam, 20 jaar en studeer toegepaste psychologie in Eindhoven. Ik heb autisme. Ik woon samen met onze vader, moeder en 2 honden in Tilburg.

Het voordeel van autisme vind ik dat ik vaak een andere kijk op dingen heb, waardoor ik creatiever kan zijn. Het nadeel van autisme vind ik dat neurotypische mensen mij vaak niet begrijpen en erg weinig weten van autisme. En als ze wel iets denken te weten dan zijn het vaak enorme vooroordelen zoals niet sociaal kunnen zijn.
Onze moeder heeft ook autisme. Dat heeft voordelen. Zij begrijpt ons een stuk beter dan de meeste andere mensen omdat haar brein hetzelfde werkt. Mijn moeder en ik lijken erg op elkaar en dat vind ik leuk. Daarnaast is ze echt heel erg grappig, vaak zonder dat ze het zelf in de gaten heeft.

We wensen haar niet alleen met moederdag iets toe :-) We houden gewoon heel veel van haar en willen dat ze een fijn en een lang en gelukkig leven heeft

Tip voor andere meiden met autisme: Blijf dicht bij jezelf, je bent goed zoals je bent.

billy

FANN MOEDERDAG 


Ik ben Billy, 15 jaar en zit in de 3e klas middelbare school. Ik heb autisme. Ik woon samen met onze vader, moeder en 2 honden in Tilburg.

Een nadeel van autisme vind ik dat andere kinderen in mijn klas mij vaak niet begrijpen en heel snel oordelen zonder dat ze iets weten. Hierdoor vind ik het moeilijk andere mensen te vertrouwen, dat ze echt menen wat ze zeggen of dat het nep is. Een voordeel van autisme vind ik dat ik altijd eerlijk ben, maar dat is voor andere mensen vaak wat lastiger, ze vinden mij dan té eerlijk.

Onze moeder heeft ook autisme. Dat heeft voordelen. Zij begrijpt ons een stuk beter dan de meeste andere mensen omdat haar brein hetzelfde werkt. Mijn moeder houdt ook van gamen op de XboX en dat vindt ik echt heel leuk. Dat doen we dan ook wel eens samen. Ook doet ze mee met Just Dance, dat is echt grappig.


We wensen haar niet alleen met moederdag iets toe :-) We houden gewoon heel veel van haar en willen dat ze een fijn en een lang en gelukkig leven heeft


Tip voor andere meiden met autisme: Blijf dicht bij jezelf, je bent goed zoals je bent.

TAMARA

FANN MOEDERDAG 



Ik benTamara, moeder van 4 kinderen tussen 12 en 17. Sinds een jaar weet ik dat ik autisme en ADHD heb.

De diagnose heeft mijn leven op de kop gezet. Ik heb sinds mijn puberteit geworsteld met mezelf, maar dacht altijd dat het wel ‘behandelbaar’ was. Sinds de diagnose moet ik opnieuw beginnen. Leren wat echt past bij mij en de lat minder hoog leggen. Hierdoor werk ik sinds een jaar niet meer en gaan we in de toekomst op zoek naar andere daginvulling.
Als ik kijk naar de impact van autisme op mijn moederschap, dan merk ik dat ik niet de hele dag kan ‘aanstaan’. Meerdere keren per dag trek ik me even terug om bij te tanken. Tijdens de basisschoolperiode kon ik geen ‘schoolpleinmoeder’ zijn of vrijwilliger tijdens uitjes of activiteiten. Dit was te onoverzichtelijk en chaotisch voor me. Als ik het wel eens deed, omdat ik niet altijd ‘nee’ wilde zeggen, moest ik dagen bijkomen.
Omdat mijn dochter ook autisme heeft, begrijp ik haar beter, want ik herken sommige struggles (voordeel). Maar toen ze kleiner was en veel boze buien had, kon ik daar absoluut niet mee omgaan. Dat gaf teveel prikkels (nadeel). Ook heeft ze me een behoorlijke periode geclaimd en voelde zij nog niet aan dat het voor mij soms teveel was. Nu ze bijna 15 is, wordt dat beter. We kunnen enorm met elkaar lachen en samen opgaan in onze liefde voor natuur en dieren.

Ik ben er trots op dat ik er nog steeds ben. Ik heb veel voor mijn kiezen gehad, veel depressies, en steeds krabbelde ik weer uit dat dal. Ik ben een vechter en hierdoor zover gekomen als dat ik nu ben. Nu mag ik nog wat milder worden voor mezelf.

Aan andere moeders met autisme wil ik de tip geven zichzelf niet te vergelijken met andere moeders. Dan zie je vooral de buitenkant. De ‘alleskunners’ ploffen ’s avonds ook moe op de bank en zijn hun kinderen soms zat. Maak vooral goede afspraken thuis, zodat het voor iedereen duidelijk is. Ik ben altijd open tegen mijn kinderen. Ze mogen mijn kwetsbaarheid zien, hierdoor hebben ze ook sneller begrip. Andersom zijn ze ook open en eerlijk naar mij toe.

BENTHE

FANN MOEDERDAG


Ik ben benthe en ben 14 jaar. Ik woon samen met mijn moeder, stiefvader, broer, zus en broertje.


Een voordeel van autisme is dat als ik iets interessant vind, ik er alles over wil weten en hier veel plezier aan beleef. Een nadeel is dat ik snel hoofdpijn krijg op drukke plekken en dat ik bijna niks lust.


Mijn moeder heeft ook autisme. Het voordeel daarvan is dat ze mij sneller begrijpt dan anderen. Een nadeel is dat ze ook snel overprikkeld is.


Ik vind het leuk dat ik met mijn moeder kan lachen en dat we allebei van dieren houden. Ik wens haar nog veel moederdagen toe.

Miranda & sterre

FANN MOEDERDAG



Ik ben Miranda, 51 jaar. Ik portretteer de vrouwen en meisjes met autisme voor FANN. 

 

Op mijn 34e is Sterre geboren. Een zwangerschap en gezinsuitbreiding betekent veel schakelen en organiseren, om overzicht te kunnen houden. Mijn man en mijn ouders zijn hierin altijd een enorme steun geweest.

Het moederschap is het mooiste wat me is overkomen, het heeft me geleerd om beter met veranderingen om te gaan, maar bovenal heeft het me zachter, flexibeler en geduldig leren zijn.

 

Sterre heeft ook autisme. Wij denken en spreken dezelfde taal, hebben dezelfde humor (die anderen vaak niet begrijpen). Er is ongelooflijk veel herkenning en we zijn open en eerlijk naar elkaar. Onze band is hecht, ik begrijp als geen ander de uitdagingen waarmee zij te maken heeft en kan haar helpen om voor haar die vertaalslag te maken. Een nadeel is dat wanneer één van ons overprikkeld en uit balans is, dat zijn weerslag op de ander heeft. Stabiliteit is daarom belangrijk.

 Mijn tips aan moeders met autisme: Neem tijd voor jezelf, dat is niet egoïstisch en maakt je geen slechte moeder. Geef op zijn tijd de zorg (indien mogelijk) even uit handen en trek je niets aan van de zgn. ‘moedermaffia’, die weten het altijd beter.

Jij kent je kind het beste, volg je gevoel als het aankomt op hulpverlening en wees gerust kieskeurig wie of wat bij jullie het beste past. Het is voor iedereen vallen en opstaan, of je nu wel of niet autistisch bent, de perfecte moeder bestaat (gelukkig) niet.

 

 Sterre

Ik ben Sterre en 16 jaar. Ik heb autisme. Het heeft alleen maar voordelen dat mijn moeder ook autisme heeft. Ze begrijpt mij onwijs goed en we voelen elkaar goed aan. Ik vind het leuk dat zij mij volledig accepteert om wie ik ben en mij ruimte geeft om eigen beslissingen te maken, ondanks mijn keuzestress. Ze zal me nooit forceren om iets te doen waar ik nog niet klaar voor ben. Ook vind ik het leuk dat ze niet alleen mijn moeder is, maar ook een goede vriendin. Ik kan haar alles vertellen. We hebben geen geheimen.

 

Ik wens mijn moeder voor moederdag dat we nog vele jaren bij elkaar mogen zijn.

sabine


Ik ben Sabine 34 jaar, gelukkig getrouwd, in 2017, met mijn man. We wonen samen en hebben een hondje. Ik ben vrijwilliger in een kinderdagverblijf in een bosrijk gebied met dieren, ik heb het erg naar mijn zin. Ik ben een vriendelijke vrolijke vrouw die meelevend en lief is voor mens en dier. Ik ben creatief en ambitieus. 

Ik was 5 jaar toen ik de diagnose PDD-NOS (ASS) kreeg. Mijn ouders hebben het me verteld toen ik 8 jaar was. Ik heb snel last van een vol hoofd. Van te veel informatie en prikkels word ik snel moe en gevoelig, mijn emoties worden dan extra sterk. Ik wil alles zo goed mogelijk doen, meer dan alleen 100% procent, ook voor anderen, waardoor ik mezelf vergeet. Ik vind het heel lastig om kritiek te krijgen, kan er heel lang mee zitten en me rot voelen.

Ik ben er trots op dat ik visueel ben ingesteld, de kleinste details kan zien en een goed geheugen heb. Ik werk ook heel precies en nauwkeurig, hierdoor ben ik heel creatief.
Ik doe allerlei handwerk, bijv. breien, haken, werken met een naaimachine en tekenen. Mijn doorzettingsvermogen heeft mij geholpen mijn doelen, die onmogelijk leken, te bereiken. En het is me gelukt. Ik heb een lieve man die veel van mij houdt, ik heb leuk werk en een rijbewijs. Weliswaar heb ik ondersteuning nodig maar ik heb zelf gekozen wat ik graag wil in mijn leven en ik ben hier gelukkig mee.

Mijn tip aan mensen met autisme is: Ik ben zelf open en eerlijk over mijn autisme bij mensen die me vertrouwd zijn, bijvoorbeeld bij mijn familie, vrienden en mijn werk. Ik krijg daardoor meer begrip en voel mij vrijer om mezelf te zijn.

SANNE


Mijn naam is Sanne, ik ben 27 en woon sinds kort samen met mijn hondje Mila. Ik volg een deeltijdopleiding tot goudsmid en in mijn vrije tijd wandel ik graag in de natuur. Daarnaast heb ik een website en YouTube kanaal genaamd Een Beetje Bijzonder. Hier deel ik mijn ervaringen met autisme.

Mijn autismediagnose kreeg ik toen ik 17 jaar oud was. Het gaf mij een antwoord op de vraag waarom ik de wereld zo anders ervaarde.
Hoe de impact van autisme op mijn leven is, verschilt. Soms meer, soms minder, maar het is altijd aanwezig. Dat prikkels intenser binnenkomen, heeft voor mij de meeste impact. Ik ben vrij snel overprikkeld, zeker in een drukke omgeving. Hierdoor kan ik erg moe zijn. Maar zodra ik in de natuur ben is die golf aan prikkels juist fijn. Ik zie ieder bloempje en hoor iedere vogel.

Ik ben trots op waar ik nu sta in mijn leven. De afgelopen jaren waren niet altijd makkelijk en mijn fysieke en mentale gezondheid zijn erg slecht geweest. Autisme (of eerder het niet weten) is daar indirect de oorzaak van geweest. Maar met hulp van familie, vrienden en hulpverleners is het me gelukt om erbovenop te komen. Een aantal jaar geleden leek dit nog onmogelijk, dus ik ben er trots op dat het me toch gelukt is. Daarnaast ben ik trots op Een Beetje Bijzonder. Het is iets van mij wat ik deel met de wereld en in de reacties die ik krijg hoor ik dat anderen er iets aan hebben. Dat doet mij erg goed.

Mijn tip aan mensen met autisme: Probeer je leven in te delen op een manier die goed is voor jou, ook al is het niet zoals de ‘norm’. Jarenlang heb ik geprobeerd om te doen waarvan ik dacht dat het van me verwacht werd, maar ik werd er niet gelukkig van en mijn gezondheid ging achteruit. Nu leer ik wat goed is voor mij en wat ik nodig heb. Ik leer mezelf steeds beter kennen. Dit is een zoektocht. Niet altijd makkelijk, maar zeker de moeite waard!

WILLEKE


Ik ben Willeke, 33 jaar. Ik heb een eigen huis met een tuin waarin ik graag bezig ben. Scouting is mijn grootste hobby. Lekker actief buiten met de kinderen van mijn groep of andere volwassenen. Een plek waar ook bijna alles kan en mag. We doen zeer afwisselende dingen, perfect voor mij omdat ik heel veel dingen leuk vind. Ik sport ook veel en graag, maar hou niet zo van kiezen dus volg ik elke dag andere sportlessen.


De rol van autisme in mijn leven is groter dan ik lang gedacht heb. Ik heb de diagnose al bijna 10 jaar, maar ik leer de afgelopen tijd pas echt hoe mijn autisme werkt en hoe ik daar beter mee om kan gaan. Dat ik veel nadenk over alles (echt álles) heeft denk ik de grootste impact. Dit levert regelmatig veel vragen, onrust, spanning en soms zelfs paniek op. Er gaat zoveel door mijn hoofd dat ik het overzicht verlies. Zeker als dingen onvoorspelbaar of onduidelijk zijn en als iets anders loopt dan ik bedacht had. Het vele nadenken en de gevoeligheid voor prikkels zorgen ervoor dat dingen mij meer energie kosten, zowel vooraf, tijdens als na een activiteit of afspraak.

Aan de andere kant vind ik het ook fijn om zo veel en diep na te kunnen denken. Het levert vaak creatieve ideeën en inzichten op.

Ik ben trots op mijn doorzettingsvermogen. Ondanks alle moeilijkheden ga ik dingen niet uit de weg. Als ik ergens aan begin, maak ik het ook af. Zo is ook afspraak voor mij afspraak, hoe lastig iets ook is.


Bij de andere FANN foto’s zie ik al veel tips, voor mensen met autisme, over jezelf proberen te zijn en openheid naar je omgeving. Hier ben ik het helemaal mee eens. Om het over een andere boeg te gooien, wil ik praktische suggesties geven. Ik heb veel last van prikkels van buitenaf. Het helpt mij om die soms te kunnen afschermen of beperken. Denk hierbij aan een koptelefoon (eventueel met muziek of rustgevende geluiden), friemelmaterialen, zonnebril, etc.

ANNE-CLAIRE


Ik ben Anne-Claire (38 jaar). Ik ben afgestudeerd als bewegingstechnoloog en orthopedagoog en heb autisme, ADHD en dyslexie. Het liefst ben ik in de natuur, daar kan ik me echt ontspannen. Verder heb ik veel interesses en hobby’s, zoals tekenen, lezen (vooral fantasy en SciFi), sterrenkunde, constructiemateriaal en pianospelen.

Door m’n autisme beleef ik de wereld intens. Ik raak snel overprikkeld en m’n hoofd word een warboel door verandering of onduidelijkheid. Hierdoor lukt het helaas niet om te werken. Gelukkig zijn er genoeg andere dingen waarmee ik iets positiefs voor de wereld kan betekenen. Zo help ik bijvoorbeeld als vrijwilliger mee aan projecten rondom autisme. Zelfstandig wonen lukt doordat ik een aantal keer per week begeleiding krijg, daar ben ik heel dankbaar voor.
Ik ben er trots op dat het me steeds beter lukt om m’n leven vorm te geven op een manier die bij mij past. Dat is een flinke zoektocht maar ik zet door. 

Mijn tip voor mensen met autisme: Hou regelmatig verwenmomenten voor je autisme. Koop bijvoorbeeld een vergrootglas of verrekijker en ga dingen lekker in detail bekijken, wrijf over structuren die je fijn vindt voelen, luister honderd keer hetzelfde liedje, verdiep je helemaal in een interessant onderwerp of draai rondjes en fladder met je armen. Net waar de autist in jou blij van wordt. Zo kun je ook regelmatig genieten van je autisme.


JIP


Mijn naam is Jip. Ik ben 7 jaar oud. Ik weet pas een paar maanden dat ik autisme heb. Mijn mama dacht het al wel langer. Ik woon samen met mijn super, super, super lieve hond Max van 6 maanden oud, onze kater Roger, mijn vader Michel, mijn moeder Isabelle en mijn zusje Kees van vijf jaar. We hadden eerst twee katten, maar Freddy is pasgeleden doodgegaan. Ik vond dat heel verdrietig, maar ook wel gek, want eigenlijk merk je er niets van dat ze dood is. Ik maak vaak ruzie met Kees omdat ze niet altijd wil doen wat ik wil en andersom, maar we spelen ook graag samen.

 

Doordat ik autisme heb, ben ik creatief. Ik vind tekenen en knutselen heel erg leuk. Maar wat ik echt interessant vind, is anatomie. Alles wat met het menselijk lichaam te maken heeft, vind ik leuk. Mijn lievelingsprogramma op televisie is topdoks. Ik onthoud bijna alles wat ze daar vertellen en weet dan ook heel veel over ‘ons lichaam’. Mijn grote droom is om Elbert en Rachel die het programma presenteren een keer in het echt te zien.

Ik ben in mijn familie niet de enige met autisme ook de broer van mijn oma heeft ASS. Hij heeft het syndroom van Asperger en mijn oma heeft zich nooit laten testen, maar denkt dat ze ook ASS heeft.
Ik schaam me soms een beetje dat ik autisme heb maar volgens mama moet ik het juist delen met mensen omdat dingen dan makkelijker worden. Ik weet niet of dat zo is. Ik vind het vooral heel vervelend om anders dan anderen te zijn.


Voordelen van mijn autisme weet ik niet. Een nadeel vind ik dat ik snel heel erg boos kan worden en het me dan niet lukt te stoppen met boos zijn. Dat vind ik echt superirritant. Ook vind ik nieuwe mensen heel vervelend, zeker als ze aan me gaan zitten. Ik vind Corona wel makkelijk nu, want je hoeft niemand meer een hand te geven of op een verjaardag te kussen!

AALIYAH


Ik ben Aaliyah, 17 jaar en nog maar net gediagnosticeerd met autisme. Mijn hobby's zijn paardrijden en ik doe aan vechtsport wing chun. Ik ben bezig met de kappersopleiding. 


De impact van autisme op mijn leven is dat er vaak niet wordt begrepen wat autisme inhoudt. Aan de buitenkant kan je dit niet van mij aflezen. Maar ik heb moeite met veranderingen, met plannen, ik lust geen groente en fruit en heb een zeer eentonig eetpatroon. Ik word daar vaak op aangekeken. Ook heb ik moeite met het tonen van emoties. Maar ik ben zeer gedreven in mijn opleiding en sport. Dat is dan weer het voordeel ervan! Ik ga er 100% voor. 

Ik ben trots dat ik op mijn 17e al bijna klaar ben met mijn opleiding. En dat ik dat toch maar even gefixt heb! Ondanks dat ik nog maar net gediagnosticeerd ben en het altijd best wel moeilijk heb gehad op school. Omdat ik altijd moe van alle prikkels was/ben. 


Mijn tip voor meiden met autisme: Het is niet erg om anders te zijn, zolang je in jezelf geloof en het voor jou zo passend mogelijk maakt. 


IRENE


Ik ben Irene, francofiel en liefhebber van dans en sport.  

De diagnose autisme kreeg ik in 2008, nadat ik daarvoor meerdere malen was vastgelopen. Hierdoor vielen er veel dingen op hun plaats en verklaarde het ook waarom ik dingen op een bepaalde manier doe. In het begin was het moeilijk om te accepteren hoe ik er het beste mee om kon gaan. Gelukkig heb ik door de jaren heen met de juiste behandeling ervaren dat een leven met autisme helemaal niet lastig hoeft te zijn. Voor mij is het nu iets dat bij mij hoort, een kracht waardoor ik mijn talenten kan benutten. Zo help ik als ervaringsdeskundige bij diverse projecten zoals Human Library en werk ik als vrijwilliger bij de Nederlandse Vereniging voor Autisme (NVA).

 

Een nadeel van mijn autisme is dat ik soms overprikkeld raak en hierdoor op slot ga waardoor ik soms uit het niets, heel boos kan reageren. Het is ook lastig om spontaan iets te plannen omdat ik altijd moet nadenken over de hoeveelheid energie die het kost en de hoeveelheid prikkels die het geeft. Daarnaast vind ik het soms moeilijk om beslissingen te nemen omdat ik bang ben het verkeerde te kiezen. Aan de andere kant kan het vele nadenken hierover me nieuwe inzichten en ideeën geven. 
Ik ben trots op mijn doorzettingsvermogen en dat ik een normaal leven kan leiden met autisme. Dit is niet altijd makkelijk, maar ik probeer positief te blijven. Ik ga dingen niet uit de weg. Als ik aan iets begin dan maak ik het af. Ook ben ik trots dat ik mijn autisme kan zien als kracht.


Mijn tip aan mensen met autisme: Denk in mogelijkheden, niet in moeilijkheden, ga kijken naar wat er wél kan in plaats van niet kan. Probeer daarbij open en duidelijk te zijn naar wat je nodig hebt. Autisme gaat over aanpassen van jezelf en je omgeving. Soms kan dat met kleine dingen, zoals een rustige ruimte als je overprikkeld bent. Probeer vooral je leven te leiden op een manier die goed voor jou werkt. Ik heb jarenlang geleefd op een manier waarvan ik dacht dat dit de verwachting was, nu heb ik geleerd wat goed voor mij is en wat werkt.

KARIN


Ik ben Karin, 45 jaar. Toen ik 24 was werd bij mij voor het eerst aan ASS, toen nog Asperger, gedacht door een hulpverlener. Zelf had ik daar niet aan gedacht, en ik herkende me ook helemaal niet in het beeld van autisme dat ik tegenkwam, nadat ik me erin ging verdiepen. Ik had allerlei problemen niet die beschreven werden bij mensen met autisme, en omgekeerd had ik problemen wel, die dan weer niet gekoppeld werden aan autisme. Zoals een gevoeligheid voor bepaalde geluiden, wat pas sinds kort tot de autismekenmerken hoort. Of vriendinnen, die ik dan weer wel had, net zoals een studie en bijbaan. Door het gebrek aan herkenning ging ik erg twijfelen aan de juistheid van de diagnose. Het is goed dat er nu meer aandacht komt voor (zelfstandige) vrouwen met autisme, zodat zij hopelijk wel herkenning kunnen vinden in elkaar en de diagnose, wat ik heb moeten missen.

Ik vind het lastig om te zeggen wat de impact van autisme is op mijn leven. Aan de ene kant heel veel, omdat een groot deel van mijn werk en vrijwilligerswerk te maken heeft met autisme. Aan de andere kant heb ik mijn leven al jaren aangepast aan mezelf, en zijn er momenten dan ik amper merk dat ik autisme heb. Op weer andere momenten, bijvoorbeeld als mijn leven niet loopt zoals ik graag had gewild, weet ik gewoon niet in hoeverre ik dat aan autisme moet wijten. Ik probeer ook om niet alles te labelen als ‘door autisme’, maar te zien als ‘zo ben ík’ of ‘dit hoort bij mij’.

Ik ben trots op mijn (vrijwilligers)werk op het gebied van autisme door de jaren heen. Voorbeelden zijn de belangenvereniging Personen uit het Autisme Spectrum, Autminds en de Onderzoeksagenda Autisme. Op mijn eigen website www.karinvandenbosch.nl vind je meer informatie over wat ik zoal doe.

Mijn tip aan mensen met autisme is om dichtbij jezelf te blijven. Leer jezelf kennen en probeer om te leven vanuit wie jij werkelijk bent.

SYLVANA


Hai! Ik ben Sylvana (@wereldvanautisme), 33 jaar, en ik woon samen met mijn kat. Van beroep ben ik HBO-verpleegkundige (momenteel niet werkzaam). Een van mijn grote passies is salsa en bachata dansen! Ik vind hier ontspanning in. Ik heb een groot hart voor diertjes en ik ben graag creatief bezig. Dit jaar heb ik Wereld van Autisme opgericht, waar ik deel over (mijn) autisme. Ik schrijf o.a. gedichten en maak Survival Gidsen voor anderen met autisme.

 

Op mijn 31e kreeg ik de diagnose autisme. Het ‘niet afweten van mijn autisme’ heeft een grote impact gehad op mijn leven. Ik heb mij altijd anders en onbegrepen gevoeld. Ik kon nooit verklaren waarom. Dit heeft o.a. geresulteerd in een laag zelfbeeld, depressies en angstklachten. Ik heb jarenlang (onbewust) gemaskeerd in de hoop ergens bij te horen. Het is heel confronterend en verdrietig als je je ineens beseft dat je al die jaren ‘niet volledig jezelf was of kon zijn’. Ik ben mijzelf, en mijn identiteit, hierdoor verloren. Ik ben heel blij dat ik nu van mijn autisme afweet en ik mijzelf nu echt kan leren kennen en begrijpen.

 Ik ben trots op mijn doorzettingsvermogen. Ondanks de vele tegenslagen en dieptepunten heb ik nooit opgegeven. Ik ben een vechter en heb mijzelf altijd weer weten te herpakken.

Daarnaast ben ik trots op Wereld van Autisme en mijn creativiteit die ik (ook) daar tot uiting komt. Ik ontvang vele positieve en lieve berichten van volgers. Zij vinden o.a. herkenning en steun in mijn posts. Het geeft voldoening dat ik anderen op deze manier kan helpen!

 

Mijn tip aan mensen met autisme: Wat mij enorm heeft geholpen na mijn diagnose is het contact met lotgenoten, zowel op sociale media als in mijn lotgenotengroep. Het is zo fijn als je eenmaal die (h)erkenning vindt die je al jaren zoekt en erachter komt dat je er niet alleen voor staat!

VERA


Mijn naam is Vera Helleman. Grondlegger van de EmotieCoach methode, schrijver van o.a. 'de emotie encyclopedie' en 'de kracht van autisme'. Ik zet mij in voor een positiever begrip over emoties en autisme. Ik ben gelukkig getrouwd, moeder van vier kinderen en tussen alle bedrijven door vind je mij veelvuldig te paard in de natuur om balans te bewaren.

Autisme, zo heet mijn moederplaneet. Het is mijn thuis. Het heeft me gemaakt tot wie ik als mens ben, in zowel het ontwikkelen van mijn kracht als in het bewust omgaan met de valkuilen en de wereld. Autisme is overal in mij en in wat ik heb aangetrokken en neergezet in het leven. Dat zie ik als een zegen. Het leven is rijk als autist. Diep, intens en daarom rijk.

Ik ben trots op het altijd concessieloos te zijn gegaan voor mijn eigen pad en het volgen van de integriteit van mijn hart in al mijn handelen. Autisme eigen en oh zo nodig in deze wereld.

Mijn tip voor mensen met autisme: Gooi de regels overboord die je blokkeren en ga voor het volgen van je innerlijke flow! Dáár vanuit verschijnen de parels die een ander over het hoofd ziet, maar jij in de wereld kunt zetten. Want we hebben ons hard nodig om verandering in de wereld te brengen.

www.verahelleman.nl

www.emotieexpertisecentrum.nl

NIKKI


Hallo! Ik ben Nikki (@oh.so.neurodivergent). Ik ben 34 jaar, woonachtig in Roosendaal, met mijn man en twee katten. Ik ben mij aan het omscholen tot sociaal werker (Social Work, richting GGZ-agoog). Op 22 juni 2021 (1 maand geleden) ben ik gediagnosticeerd met autisme, na een zoektocht van meer dan 2 jaar.

Al mijn hele leven heb ik het gevoel anders te zijn. Ik heb zelden echt aansluiting gevoeld met anderen, wat onder andere kwam doordat ik mij anders voordeed dan ik daadwerkelijk was. Het maskeren zat er al vroeg in en gebeurde bijna zonder dat ik het doorhad. Maar leeftijdsgenootjes hadden het wel altijd door. Ze vonden mij vreemd en vonden het raar dat ik mijzelf zo vaak ziek moest melden op school. Dat kwam, achteraf gezien, door psychosomatische klachten die ik kreeg doordat ik chronisch gestrest was. School was namelijk chaos: veel prikkels, veel informatie en sociaal kwam ik niet mee. Je komt in een vicieuze cirkel te zitten.
Gelukkig heb ik mij staande weten te houden. Op mijn vervolgopleidingen leerde ik mijzelf beter kennen en hoe ik kan communiceren. Dat is het voordeel van een sociale opleiding. Ik leerde daar ook dat ik flink doorzettingsvermogen heb, veerkrachtig ben en een unieke kijk op dingen heb. Nu ik de 30 gepasseerd ben, heb ik steeds minder de behoefte om mij te conformeren naar de maatschappij. Ik ben goed zoals ik ben. Daar ben ik trots op. Nu ik met mijn diagnose de bevestiging heb gekregen waardoor ik mij altijd zo anders voelde, kan ik het verleden een plekje gaan geven. Ik ga met volle moed vooruit.

Mijn tip voor anderen is dat wanneer je het gevoel hebt dat je misschien autistisch bent, je zeker op zoek moet gaan naar informatie. Leer andere autisten kennen, bijvoorbeeld op Instagram. Of ga eens naar een lotgenotencontact. Kijk of het mogelijk is om een diagnosetraject in te gaan. Omarm jezelf en wees mild. Je hebt jezelf en je omgeving zoveel te bieden! 

EDEN


Ik ben Eden en ik ben 12 jaar. Ik woon met mijn papa, mijn mama, mijn broer, mijn zus en de poes Emma.

Ik heb autisme. Ik hou niet van onverwachte aanrakingen. Ik vind het vervelend als kinderen me tikken wanneer ze me iets willen vertellen. Ik hou wel van massages, dat verwacht ik en die zijn harder. Dat is oké. Aanrakingen vind ik vooral niet leuk als ik het niet verwacht. Ik ben ook rigide. Ik zit graag altijd op dezelfde plaats. Ik vind het vervelend als ik niet gewaarschuwd word als er iets gaat gebeuren of als we ergens naar toe gaan. Maar door het rigide ben ik ook perfectionistisch. 
Een voordeel van mijn autisme is dat ik door mijn perfectionisme verder kan komen met mijn talenten. Een nadeel van mijn autisme is dat ik, omdat ik anders denk, raar kan overkomen. Maar ik ben niet zo iemand die camoufleert. 

Wat ik moeilijk vind, is dat ik dyslexie heb. Ik kan niet makkelijk lezen, maar ik lees wel graag boeken. Mijn papa heeft me veel voorgelezen. Het zelf lezen is al veel verbeterd. Ik ben nu Harry Potter aan het lezen. Dat gaat traag.
Ik ben trots op mijn tekentalent. Ik teken vooral dieren, meisjes en fantasy.

Ik heb 3 tips voor kinderen met autisme. Als je last hebt van je oortjes maar wel naar muziek van je telefoon wil luisteren, dan kun je ook je oortjes in een grote koptelefoon leggen en die dan opzetten. Dan hoor je ook de muziek, maar heb je toch niets ‘in’ je oren gestoken. Als je moeilijk in ogen van mensen kunt kijken, dan kun je ook naar iets anders in het gezicht kijken. Als je niet graag knuffelt dan kun je tegen een knuffelpersoon van tevoren zeggen dat je niet graag knuffelt. 

SUZANNE


Mijn naam is Suzanne, ik ben 33, woon samen met mijn vriend en ben in verwachting van mijn eerste kindje.

 

Twee jaar geleden kreeg ik de diagnose autisme. De uitleg was fijn, eindelijk weet ik waarom mijn hoofd werkt zoals het werkt. Tegelijkertijd kan het frustrerend zijn wetende dat sommige dingen niet zullen veranderen. Daar kan ik behoorlijk boos of verdrietig van worden. Aan de andere kant word ik beter in me aanpassen aan wat ik wel en niet aankan en kan ik er steeds beter mee omgaan.

 Ik ben trots op alles wat ik tot nu toe bereikt heb. Ik heb veel gereisd. Ik heb gewoond in Canada, Ierland (2x), UK (Londen) en Australië. Ik heb daar veel van geleerd, zelfstandig naar de andere kant van de wereld reizen was een enorm avontuur en gaf me op sommige plekken ook enorm veel rust. Ik heb mijn hart verloren aan Ierland. Het liefste ga ik daar 2 keer per jaar heen. Dat is jammer genoeg nu niet mogelijk. Tijdens mijn reizen is mijn liefde voor schrijven gegroeid tot een daadwerkelijk boek. Verbonden, deel 1 van de Verhalen van schaduw en licht. Dit is vorig jaar gepubliceerd en hoewel bij het gebrek aan festivals, zoals Castle Fest en Elfiam, de verkoop nog niet geweldig is. Als ik kijk naar mijn boek word ik toch wel erg blij! (Het boek is trouwens ook via mij te koop.)


Nu begin ik aan een nieuw avontuur door moeder te worden. Iets waar ik enorm naar uitkijk en spannend vind. Ik heb jaren in de kinderopvang gewerkt als nanny/au-pair en pedagogisch medewerker. Ik droom al lang van moeder worden en het is onwerkelijk en bijzonder dat dit eindelijk werkelijkheid zal worden. 

 Laat nooit iemand je vertellen dat je iets niet kan. Natuurlijk zijn situaties moeilijk, ingewikkeld of doodeng. Maar je kan zoveel leren van nieuwe situaties en omgevingen. Tijdens mijn reizen wist ik niet dat ik autistisch ben, maar vond ik zoveel rust en leerde zoveel, ook het voelen wanneer je stop mag zeggen. Ik heb 2 reizen eerder stopgezet omdat het mentaal niet goed met me ging. Luisteren naar je lichaam is enorm belangrijk. 

LINSEY


Ik ben Linsey en ik ben 34. Ik werk als ervaringswerker in de GGZ en studeer daarnaast Social Work. Ik hou van reizen, muziek, fotografie en informatie opzoeken over allerlei onderwerpen die me interesseren.

 Autistisch zijn betekent voor mij vooral dat ik steeds rekening moet houden met hoe ik informatie verwerk. Ik heb het gevoel dat er veel binnenkomt en dat ik ook veel onthoud. Vervolgens vind ik het moeilijk om te prioriteren en het geheel te blijven overzien. Ik heb meer tijd nodig om te herstellen van activiteiten dan de gemiddelde persoon en ik ervaar ongeveer 80% van de tijd een vorm van vermoeidheid. Ook vind ik het moeilijk om mijn hoofd ‘uit’ te zetten, want mijn gedachten blijven maar stromen. Ik ben gebaat bij een bepaalde mate van duidelijkheid en structuur. Zonder deze externe structuur functioneer ik eigenlijk niet of nauwelijks en dat vind ik vervelend.

 

Ik ben er trots op dat ik hard gewerkt heb om te komen waar ik nu ben. Mijn doorzettingsvermogen en moed hebben daarbij geholpen. Ondanks tegenslagen ben ik telkens weer opgekrabbeld, heb ik waardevolle lessen geleerd en ben ik weer verdergegaan. Ik waardeer van mezelf dat ik goed kan afstemmen op andere mensen en dat ik anderen goed kan opvrolijken. Ik ben er ook trots op dat ik mezelf steeds blijf ontwikkelen en uitdagingen niet uit de weg ga.

 
Aan andere autistische mensen wil ik graag meegeven: Jij bent oké. Laat niemand je wijsmaken dat je niet goed bent zoals je bent omdat sommige dingen misschien anders gaan bij jou. Iedereen volgt een eigen weg in het leven en jij weet het beste welke paden bij je passen.

QUINTE


Ik ben Quinte, 16 jaar. Ik hou van de Efteling, bakken/koken en dieren … en werk daarom met veel plezier bij het Kattencafé bij mij in de buurt.

 

Mijn autismediagnose heeft ervoor gezorgd dat ik dingen (waar ik last van had/heb) een plekje kon geven, of er 'de schuld' aan kon geven. Dingen zoals moeite met lange vriendschappen onderhouden, plotselinge veranderingen, dingen waar ik niet op voorbereid ben, het weten hoe ik dingen moet aangeven … en dat alles zorgt ervoor dat ik soms wat onhandig ben in sociale situaties en mezelf te niet doe.

Ik ben er trots op dat ik, ondanks mijn diagnoses, toch ontzettend veel dingen doe buiten school. Ik zit bij de leerlingenraad, de debatclub en aankomend schooljaar ben ik de voorzitter van de GSA bij mij op school. Ik ben trots dat, ondanks dat soms de omstandigheden niet optimaal zijn, ik me blijf inzetten voor dingen die ik belangrijk vind.

 

Mijn tip voor mensen met autisme is: Als je de manier van iets doen op de ene manier niet prettig vindt, ga dan op zoek naar iets wat wel bij je past, want alleen dan kan je er echt voor zorgen dat je verder komt en je jezelf helpt.

MARGOT


Mijn naam is Margot van Schendel @eenopenboekmetplaatjes, (nog net) 27 en werkzaam in de autismezorg. Nu als pedagogisch hulpverlener, ervaringsdeskundige en trainster voor Stichting de As. Vanaf 1 september als woonbegeleidster en jobcoach voor een beschermd wonen locatie van Jados.

Zes jaar geleden ben ik gediagnosticeerd met ASS. Ondanks dat ik nauwelijks bekend was met de betekenis hiervan was het een verademing om een verklaring voor mijn 'gedrag' te hebben, na me altijd anders te hebben gevoeld. Zowel tijdens mijn Hbo-opleiding als in mijn vrije tijd verdiepte ik me in alles wat met autisme te maken had (mijn preoccupatie), om hier uiteindelijk mijn beroep van te maken. Ik ben onwijs trots dat ik mijn kwetsbaarheid in een kracht heb kunnen omzetten. Een kwetsbaarheid zal het altijd blijven. Van een ernstige autistische burn-out heb ik veel geleerd en op sociaal-emotioneel gebied mag ik nog meer groeien. Gelukkig krijg ik alle ruimte om me in een beschermde woonvoorziening (Woondroom Breda) optimaal te ontwikkelen tot een zo zelfredzaam mogelijke vrouw. Ik heb een eigen ruim appartement en leef/geniet sinds een klein jaar veelal samen met mijn lieve buurman, mijn vriend. Ik hoop dat wij samen nog heel lang anders mogen zijn.

Ik ben trots op wie ik ben en wat ik doe! De stappen die ik de afgelopen jaren heb gezet, de hulp die ik ontvang, de waardering die ik krijg van cliënten en collega's, de liefde die mijn vriend mij geeft... het helpt mij allemaal verder. Vertel me en ik luister, laat me zien en ik kijk, laat het me beleven en ik leer.

Ik merk dat veel mensen (met autisme) zich druk maken over wat anderen van hen vinden, zich voortdurend aanpassen. Wat ik hen wil zeggen is: "laten we samen anders zijn!" Je kunt de mensen om je heen niet veranderen, maar je kunt wel de mensen veranderen die je kiest om in je leven te zijn. Wat ik anderen (met autisme) wil meegeven is dat niet iedereen thuishoort in jouw toekomst. Sommige mensen bezorgen je enkel wat wijze lessen. Zie deze video van Jay Shetty, bekroond verhalenverteller, https://www.youtube.com/watch?v=bosbLtiWqcE

LIDIYA


Mijn naam is Lidiya, ik ben 15. Ik ben geboren in Ethiopië, maar woon bijna mijn hele leven in Nederland bij mijn ouders, zus en 2 katten. Ik zit op het VSO TL in het laatste jaar en volg 2 extra vakken.

 Elke vrijdagavond ga ik naar atletiek; leukste onderdeel vind ik hardlopen (mijn grote voorbeeld is Sifan Hassan die ook uit Ethiopië komt). Ik hou van muziekluisteren en ben fan van the Weeknd (hoe kan het ook anders; hij heeft Ethiopische roots). Ik vind het leuk om te tekenen, kijk graag spannende films of series, ben gek op Disney, lees graag. 

 

Op mijn 10e heb ik de diagnose autisme gekregen. In drukke ruimtes krijg ik veel prikkels binnen. Gelukkig heb ik een privétaxi als ik naar school ga, dat geeft meer rust dan een busje vol met andere leerlingen. Ik ga niet graag naar verjaardagen, want dat is al snel te druk. Als ik wel op een feestje ben, zoek ik af en toe een rustig plekje op. Mijn familie weet gelukkig waarom ik rust nodig heb en helpen mij hierbij. In nieuwe sociale situaties vind ik het moeilijk omdat ik niet weet hoe anderen op mij reageren.

 

Ik ben trots op mijn doorzettingsvermogen; ik heb in het verleden veel meegemaakt. Het heeft een tijd geduurd voordat ik begreep waarom ik anders reageerde dan veel leeftijdsgenoten. Therapie heeft mij geholpen om mijzelf beter te begrijpen. Sinds kort ben ik vrijwilliger bij de Nederlandse Vereniging voor Autisme (NVA). Je kunt foto’s van mij vinden op de website van het AutismeFonds. 

Eind juni heb ik de Ethiopische ambassadeur ontmoet. Dat was geweldig. In Ethiopië bestaan veel vooroordelen over mensen met autisme, en de ambassadeur zou graag willen dat dit verandert. Daar wil ik aan meehelpen.

 

Mijn tip voor mensen met autisme: Durf te zeggen dat je autisme hebt. Door er veel over te praten, leren anderen hoe jij in elkaar zit en kunnen zij je beter begrijpen. 

Tegen mensen die geen autisme hebben, zou ik willen zeggen: leer wat autisme betekent. Luister naar de mensen met autisme en je zult zien dat wij gewone mensen zijn, waarvan alleen de hersenen iets anders werken.

KATJA


Ik ben Katja (@kitkat_.mini), 18 jaar oud en ik woon samen met mijn ouders, zusje en 2 katten. Ik hou erg van de natuur en ben dus ook graag buiten.  Ik hou erg van tekenen, muziek luisteren en films kijken. Ik ben erg fan van de bands One Direction en 5 Seconds Of Summer en van de zangers Ed Sheeran en Yungblud. Ook ben ik fan van de Harry Potter films en de Marvel films. Verder vind ik fotograferen ook heel erg leuk. Ik vind het vooral leuk om vogels te fotografen. Daar neem ik graag de tijd voor. Voordat ik de diagnose kreeg merkte ik al dat ik anders was dan andere kinderen van mijn leeftijd. Waar andere kinderen in het weekend met elkaar afspraken, bleef ik thuis om bij te komen van de drukke week die ik had gehad. 

Een paar jaar geleden kreeg ik de diagnose autisme. Toen begreep ik eindelijk waarom ik rust nodig had. Ik heb ermee leren leven en mijn omgeving past zich daaropaan. Ik ben trots op wat ik tot nu toe in mijn leven heb bereikt. Ik studeer Toegepaste Biologie (mbo-niveau 4), heb een bijbaantje in een te gek dierenpark (Almere Jungle), en doe vrijwilligerswerk bij Staatsbosbeheer en de Nederlandse Vereniging voor Autisme (NVA). 

Mijn tip voor mensen met autisme: Blijf vooral jezelf. Ga jezelf niet veranderen doordat andere mensen dingen van je denken. Ik zie mijn autisme niet als iets negatiefs. Je bent jezelf maar je hebt alleen meer uitleg nodig bij verschillende dingen.

MYRTHE


Ik ben Myrthe, 47 jaar, woon alleen met mijn kat. Ik hou van lezen, wandelen, in de natuur zijn, fotograferen en bij vlagen schrijf ik veel. Ik hou van mezelf ontwikkelen, nieuwe kennis opdoen en die gelijk toepassen. 

 

Ik werk parttime als assistent-archivaris en ben bezig mijn eigen bedrijf op te zetten. Kennisoverdracht is altijd een rode draad geweest in mijn leven: via schrijven, trainingen en workshops geven, begeleiding, lesgeven, collega's opleiden en nieuwe vaardigheden aanleren. Dat zet ik nu in om kennis over autisme te verbeteren en de wereld autivriendelijker te maken door trainingen, advies en coaching aan mensen met autisme en mensen die met autisten te maken hebben.

Van jongs af aan was duidelijk dat ik hoogbegaafd ben, maar ik had altijd het idee dat dat niet het hele verhaal was. Tien jaar geleden kwam ik erachter dat ik misschien autistisch kon zijn. Ik woonde in het buitenland en heb daarom toen geen diagnose gezocht. Drie jaar later verhuisde ik noodgedwongen naar Nederland. Kort daarna werd mijn vermoeden bevestigd en kreeg ik de diagnose autisme; ik was toen 39.

 

Ik ben goed in overzicht houden, structuren zien en aanbrengen, problemen oplossen en heb een goed taalgevoel. Mijn autisme maakt dat ik veel last heb van drukte en geluid. Daar raak ik snel moe en overprikkeld van. Ook sociaal contact kost mij veel energie. Ik moet voldoende rust- en hersteltijd inplannen. Lange wandelingen en slapen zijn voor mij de beste ontprikkelaars. Wandelen en de rust in de natuur helpen mij ook om mijn doordenderende hoofd tot rust te krijgen. 

Ik ben trots op mezelf en mijn doorzettingsvermogen. Dat ik ondanks alles wat ik meegemaakt heb, er nog steeds ben. Mijn autismediagnose heeft me veel rust, zelfkennis en zelfvertrouwen gegeven. Ik weet hoe ik in elkaar zit, wat ik nodig heb en wat belangrijk voor me is. Ik heb geleerd (meestal) mijn grenzen aan te geven en vooral: ik weet dat ik er mag zijn, dat ik oké ben zoals ik ben.

 

Mijn tip voor mensen met autisme is: leer je grenzen herkennen en aangeven. Dat is niet altijd even makkelijk, maar het levert je veel op. 

ANNE


Mijn naam is Anne, ik ben 25 jaar en ik woon in Tilburg met mijn kat Ollie. Ik heb biologie gestudeerd en werk nu 20 uur als data-analist. In mijn vrije tijd doe ik veel aan sport, speel ik piano en vind ik het heerlijk om te zeilen. Ook schrijf ik graag en heb ik anderhalf jaar geleden mijn gedichtenbundel "Oververhit brein" uitgebracht. 

Drie jaar geleden kreeg ik de diagnose autisme nadat ik in een burn-out was beland. Autisme uit zich bij mij onder andere in een druk hoofd dat nooit stil staat. Ik ervaar de wereld heel intens, wat zowel een vloek als een zegen is. Ik kan daardoor ook wel makkelijk overprikkeld raken, wat zich bij mij vaak in angst en somberheid uit. Daarnaast camoufleer(de) ik veel, omdat ik niet "anders" wil(de) zijn. Ik kom er gelukkig steeds meer achter dat anders zijn niet per definitie iets negatiefs is, maar ook juist iets moois kan zijn. 
Ik ben dan ook trots op waar ik nu sta, en hoe ik nog iedere dag stappen vooruit probeer te zetten. Ik ben er nog niet, maar al wel een stuk verder dan een paar jaar geleden. 

Mijn tip aan andere mensen met autisme, maar ook aan mezelf, zou zijn om je minder aan te trekken van "hoe het zou moeten". Het is eigenlijk veel fijner om dingen op je eigen manier en tempo te doen, en niet omdat het "zo hoort".

NANDA


Hoi, ik ben Nanda, 31 jaar en woon met mijn lieve man, zoontje en hond in het mooie Amersfoort. Ik zou mijzelf omschrijven als een creatieve introvert. En wij kunnen waarschijnlijk een tijdje praten over reizen, films, series en games.

 

Ik ben een enorme doorzetter, en heb mezelf jarenlang geforceerd naar wat ik dacht dat er van mij verwacht werd. Zo erg dat ik na een incident op werk PTSS kreeg en depressief werd. De jaren hierna ben ik nog een paar keer overbelast geraakt. Eind 2020, kreeg ik de diagnose autisme.

 Dagelijkse prikkels, voornamelijk (sociale) drukte en veel informatie, uit zich in vermoeidheid. Pijnprikkels voel ik te laat, waardoor ik te lang met iets doorloop. Nu zit ik ook wel eens minder in mijn vel, maar dit komt dan door een drukke dag/ week. Dan ben ik overprikkeld en na rust gaat het beter.

Ik ben trots op mijn gezin, mijn ouders en broertje. En trots dat ik nu kwetsbaar durf te zijn. Dat ik mijn levenslange strijd weet om te zetten naar iets positiefs, met @onlineautismecoach. 

 

Mijn tip voor mensen met autisme: Nu of over een tijdje rock jij die diagnose, ik weet het zeker. Jij verschilt misschien wel iets met het brein van jouw buurvrouw. Wat zou zij graag jouw focus, oog voor detail, verantwoordelijkheidsgevoel en eerlijkheid een dagje willen lenen. Wij staan aan het begin van een mentale revolutie! Elke dag zijn er weer meer mensen open over iets van zichzelf waarvoor zij zich eerst schaamden. Mijn tip: Wees jezelf dan ben je echt leuk genoeg! Schakel die hulp in, en wees dan trots, want dat is een krachtige stap.

nina


Ik ben Nina, 22 jaar oud. Ik woon thuis bij mijn ouders, met onze 2 honden en 1 kat. Ik weet sinds 3 jaar dat ik ASS heb. Ik werk 20 uur per week op een begraafplaats, waar ik groenonderhoud doe. Mijn hobby’s zijn: tv kijken, muziek luisteren, sporten, winkelen en fotografie. 

 

Van alle autismepunten heb ik het meest last van veranderingen en overprikkeling natuurlijk. Ik heb minder energie in vergelijking tot iemand zonder autisme waardoor ik niet alles kan doen wat ik zou willen. Daarnaast heb ik ook een ADHD-diagnose en de combinatie met autisme botst nog wel eens. 

 

Ik heb in 2015 een burn-out gekregen. Waarna ik in 2018 een autismediagnose en de juiste hulp heb gekregen. Ik ben trots op hoe ver ik al ben opgekrabbeld. 

 Mijn tip voor mensen met autisme is iets wat ik zelf ook nog moet leren inzien: Je bent niet anders, je hoofd werkt alleen net even iets anders. 


bep


Ik ben een bezielde pionier. Zo heb ik o.a. een vrouwen- en een spiritueel centrum ‘gesticht’. Op mijn 55ste werd ik gediagnosticeerd met het syndroom van Asperger. Daarna begon ik aan het schrijven van mijn autobiografische romantrilogie De Poort, de Paljas en het Meisje. Op de cover van deel 2 staat: haar artistieke veelzijdigheid en intens(iev)e mensenliefde bezorgden haar spontaan titels als Nachtburgemeester, Kroegmoeder en Icoon van het Literair Café. Naast de SPW-opleiding ben ik geschoold in esoterie, astrologie en aurahealing.

In het Voorwoord van deel 1 schreef mijn therapeute en ‘coauteur’ Els Blijd-Hoogewys: “Ook Bep Schilder wist het na de diagnose even niet meer. Ze had in het verleden kinderen met een autismespectrumstoornis begeleid … en nu bleek ze het zelf te hebben? Waarom had ze dit nooit bij zichzelf gezien? Wie was ze eigenlijk? Haar identiteit lag aan scherven. Ze worstelde hier erg mee. Langzaamaan heeft ze haar identiteit opnieuw vormgegeven, opgebouwd uit die oude scherven. Het werd een prachtig, kleurrijk en warm mozaïek.”

Ik ben trots op bovenstaande ‘schouderklop’. En op het overleven van vele donkere ‘zielennachten’. En op het resultaat van mijn inspanningen om ‘de wereld een beetje beter te kleuren’ o.a. door het geven van lezingen over diverse aspecten van autisme en over ‘De Nieuwe tijd’.

Mijn tip aan mensen met autisme is: Rescue Bachremedies en/of oxytocine met etherische oliën (zie mijn website) om je op je gemak te stellen. En mediteren.

Voor meer info, artikelen in de pers en te boeken lezingen, zie: bepschilder.nl

michelle


Ik ben Michelle, 29 jaar, geboren in Nijmegen. Ik heb autisme en woon begeleid bij 's Heeren Loo.


Autisme heeft een dagelijkse impact. Ik ben erg prikkelgevoelig, snel overprikkeld, denk zwart-wit en vind veranderingen moeilijk. Als het nodig is, maak ik gebruik van een planning, maar soms ook niet want ik wil flexibel blijven. 

Door PTSS in combinatie met autisme, ben ik in een depressie beland. Maar ook omdat ik graag wil meedoen in de maatschappij en mijn grenzen steeds voorbijloop. Gelukkig gaat het steeds beter en leer ik, samen met de begeleiding, te bepalen wat ik kan, wat te veel wordt en wanneer rust moet houden. 

Ik ben vrijwilliger bij de Nederlandse Vereniging Autisme geworden. Ik ondersteun de NVA in veel dingen en bloei daar helemaal van op. Stukje bij beetje overwin ik de depressie, ook door veel te bewegen, fietsen, wandelen, zwemmen, leuke dingen blijven doen en vaak rust nemen. Doordat ik het zover heb weten te schoppen, krijg ik weer zingeving. Dat gevoel gun ik iedereen, want het is zo fijn dat je met wat je kan anderen kan helpen! 
Ik ben trots dat ik ICT heb gestudeerd, op mijn vrijwilligerswerk voor de NVA, dat ik ervaringsdeskundige word bij 's Heeren Loo… en dat ik het zover heb geschopt. Ik ben ook trots op mijn autisme, want dat maakt me uniek. Er zitten nadelen aan autisme, maar ik geniet ook van de voordelen, zoals een goed geheugen, goed tekenen en puzzelen. En dat ik 17 Ultimaker 3D-printers heb gebouwd, leerlingen lesgaf hoe dit te bouwen en door mijn kritisch kijken en lezen hen kon aangeven hoe de handleiding kloppend te maken.

Mijn tips aan mensen met autisme: (1) Denk vooral aan jezelf. Hou rekening met je autisme en neem op tijd rust, want een depressie of autistische burn-out voorkomen is echt een opgave. Het er weer uitkomen duurt langer... (2) Zie je autisme als kracht, niet als iets negatiefs. (3) Lotgenoten contact is fijn, want je hoeft dan niet alles uit te leggen. (4) Zorg voor een sociaal netwerk, onderhoudt dit … en echte vrienden snappen als het eens niet lukt omdat je in zak en as zit. (5) Wees vooral lief voor jezelf!

rebecca


Ik ben Rebecca en ben 17 jaar. 

Mijn hobby’s zijn fotograferen en paardrijden. Ik zit al 10 jaar op paardrijden.

 

Autisme heeft impact op m’n leven, met dat ik dingen soms moeilijk vind in te schatten en hoe ik m’n boosheid kwijt kan. Ik krijg snel prikkels binnen, waar andere mensen niet zo’n last van hebben en wat voor mij heel hard binnenkomt. 

 

Ik ben trots op m’n autisme.

Ik ben anders dan anderen en dat maakt mij mij.

Iedereen is anders, maar mijn autisme maakt mij. 

En ben vooral trots op hoe ik dingen aanpak en aangeef, ook al vind ik het moeilijk.

 

Mijn tip voor mensen met autisme: op tijd aangeven wat je moeilijk vindt en wanneer je hulp nodig hebt, zodat mensen je kunnen helpen met een situatie waar jij moeite mee hebt. 

 



nieke


Mijn naam is Nieke Pluimers.

Ik ben 29 jaar oud en op dit moment doe ik begeleid wonen in Almelo.

Op mijn 17e is bij mij autisme geconstateerd.

Ik heb moeite met het reguleren van gedachtes en emoties.

Sinds mijn kindertijd werd ik veel gepest omdat ik huilde om onduidelijke redenen.

In mijn basisschooltijd kon ik moeilijk aansluiting vinden bij mijn leeftijdsgenoten.

Ik speelde liever met jongens of meisjes die jonger zijn.

Ook had ik veel moeite met leren.

Door te veel opstapelingen en prikkels kreeg ik last van woede-buien en reageerde ik op de mensen af waar ik heel veel om geef.

Na tijd heb ik spijt en een enorm schuldgevoel.

Ik zat vaak niet lekker in m’n vel en een negatief zelfbeeld.

Mijn verdriet heb ik omgezet in woede omdat ik huilen zwak vond, daardoor hield ik iedereen op afstand maar zelf zag ik dit niet in.

Ik piekerde veel en zag altijd te veel beren op de weg die er niet zijn.

Ook houd ik van structuur en duidelijkheid en heb ik moeite met onverwachtse situaties.

De lat legde ik erg hoog voor mezelf en ik vergeleek mezelf vaak met vriendinnen.

Soms heb ik last van prikkels als ik te veel activiteiten doe op 1 dag.

Ik moet altijd goed mijn balans zien te vinden tussen in en ontspanning.

Rust momenten zijn voor mij erg belangrijk.

Ik kan goed contact maken met anderen maar onderhouden vind ik soms lastig.

Ook was ik goed in maskeren en deed ik me altijd mooier voor.

Ik had al die tijd op de tenen gelopen.

 

Ik heb ontzettend veel meegemaakt in mijn verleden en ik heb verschillende trajecten gevolgd zoals: Aveleijn Nijverdal, Leo Kannerhuis, creatieve therapie , natuurgeneeskundige en nu heb ik goede hulp bij Aveleijn Beeckesteyn.(trainingshuis voor mensen met een beperking)

Ik ben uiteindelijk hulp gaan accepteren want rond mijn puberteit wou ik dat niet en wou er niks over weten.(ontkenningsfase)

Nu ik heel wat jaren verder ben, heb ik hele mooie stappen gemaakt in mijn ontwikkeling.

Ik ben een sociaal en spontane meid, Ik ben goed in balans, mijn woede-buien zijn naar de achtergrond gegaan, ben positiever ingesteld, ik heb een goede basis en ik ben dankbaar voor de dingen die op mijn pad zijn gekomen.

Ik geniet van de mooie dingen die er zijn!

Hier ben ik super trots op! Want dit heb ik uiteindelijk zelf gedaan.

Natuurlijk wel met hulp maar dat is niet erg.

Het is juist goed als je om hulp vraagt!

Mijn doel is om later als ervaringsdeskundige aan de slag te gaan om andere jongeren/volwassenen te helpen in deze maatschappij.

Ook geef ik presentaties over autisme, zodat ik mensen kan helpen en inspireren.

 

Als tip wil ik meegeven dat je super trots mag zijn met wat je allemaal bereikt in je leven.

Het is oké als je een dipje hebt en je mag je zeker even rot voelen.

Blijf er alleen niet te lang in hangen.

Wees jezelf en blijf bij jezelf en luister naar je gevoel wat die te zeggen heeft.

Ieder heeft zijn of haar mooie kwaliteiten en maak daar zeker gebruik van!

Volg je passies die je leuk vind en ga je dromen achterna met wat je wil bereiken.

Doe dit op je eigen tempo, niveau en met kleine stapjes.

De richting is belangrijker dan de snelheid.

Pak je rust momenten en zoek naar fijne afleiding die jou goed helpen. 

 



JONINA


Ik ben Jonina en ik ben docent Nederlands op een mbo-school in Rotterdam. Ik woon samen met mijn vriend, zijn zoontje (de helft van de week) en mijn hond Loes. Ik lees erg veel en ben graag in het bos. 

Autisme is schijnbaar verweven met alles in mijn leven. Hoe dat precies zit, weet ik nog niet; de diagnose is nog vers. Het verwart me dat ik ineens een diagnose heb die zo passend aanvoelt. Ik begrijp niet dat ik dit niet eerder door heb gehad, aangezien ik als docent jarenlang leercoach ben geweest voor leerlingen met onder andere ASS. 

In het onderwijs is praten over autisme doorspekt met vooroordelen. Helaas is er nog weinig kennis en dat uit zich in uitspraken die me de afgelopen tijd erg raken. Sinds de diagnose lijkt het alsof ik nóg gevoeliger ben dan ik al was. 

Met die gevoeligheid ben ik toch wel erg blij. Ik zie, voel, hoor en ervaar dingen veel intenser dan anderen. Dat breekt me regelmatig op, maar het geeft me ook een soort superkracht. Nu ik weet dat dat hoort bij autisme, weet ik ook dat anderen dat niet hebben. Ik dacht namelijk dat iedereen alles zo beleeft zoals ik dat doe. 

Daarnaast ben ik er ook blij mee dat ik best wel gestructureerd werk, ook al lijkt het soms of ik juist chaotisch ben. Dat ben ik niet, maar soms vind ik het lastig om te handelen. Ik heb echt een zetje nodig als ik het geheel nog niet heb uitgedacht. 

Ik heb nog geen tip voor mensen met autisme. Ik ben nog zo’n groentje als het gaat om deze diagnose. Vraag het me over een paar maanden nog maar eens; wellicht heb ik dan wel volop tips. 

janyke


Ik ben Janyke, 26 jaar. Ik woon op de prachtige Zuid-Veluwe waar ik graag met mijn mountainbike door het bos cross. Ik word gelukkig van gekleurde sneakers, koffie, woordgrappen, een goed gesprek met vrienden, brownies, blije honden, surfen, snowboarden, muziek, boeken en Lord of the Rings/een Disneyfilm kijken. Ik werk als datamanager in het UMC Utrecht en ben christen, met vallen en opstaan ;-)

 

Ik kreeg recent de diagnose autisme, in mei 2021. Ik ben nog aan het uitzoeken hoe autisme bij mij precies werkt. Één van de belangrijkste dingen is dat er in mijn hoofd vaak een hele kast vol met laatjes openstaat. Elk laatje staat voor een taak of iets waar ik mee bezig ben, en alles roept even hard om aandacht. Dit zorgt ervoor dat ik situaties snel niet meer overzie en mentaal overprikkeld raak. Ook sociaal contact kost mij veel energie; mijn hoofd draait soms overuren, ook gewone gesprekken. Ik hou niet van koetjes en kalfjes gesprekken: ik duik liever gelijk de diepte in dan kletspraatjes te moeten onderhouden. Veel interessanter toch? ;-) Tenslotte zijn sommige externe prikkels snel te veel, zoals oogcontact, drukte in de supermarkt, of voedsel dat een gekke textuur heeft. 

 

Autisme speelt zich bij mij vooral vanbinnen af. Heel normale dingen die net even harder binnenkomen, meer energie kosten, meer achtbanen in mijn hoofd veroorzaken. Daarom vind ik het belangrijk om het beeld van autisme te verbreden. Ook als je het niet aan iemand kan aflezen, kan diegene autistisch zijn!

 

Ik ben trots dat ik helemaal op kan gaan in een hobby en er daardoor ook goed in word. Zo ga ik elke zomer golfsurfen; ik ben dan bijna niet uit het water te slaan! De aanrollende golven, het gevoel van het water om je heen, ik beleef dat allemaal best intens. Dat vind ik ook één van de mooie kanten van autisme: helemaal kunnen opgaan in waar je mee bezig bent.

 

Mijn tip voor mensen met autisme: Wees niet bang voor een beetje zelfspot. Af en toe is dat het beste wapen tegen negatieve gedachtes! Zo is volgens de vriend van mijn zusje mijn beste uitspraak ooit: "Neem het niet zo letterlijk... zegt de autist".  

 

Esther


Ik ben Esther, ik ben bijna 17 jaar en ik houd heel erg veel van dieren. Mijn hobby's zijn met dieren bezig zijn en tekenen. Ik ga de opleiding paraveterinair (dierenartsassistent) starten in 2022. Ik heb op mijn 15e de diagnose autisme gekregen. 

 

Door mijn autisme kan ik slecht tegen prikkels. Daarom ben ik vaak overprikkeld. Ik kan ook niet tegen veranderingen en mijn verwerkingssnelheid is heel traag. Ook vind ik het moeilijk om contact te maken. Dus mensen aankijken etc. en sociale activiteiten kosten mij erg veel energie. Om alles wat makkelijker te maken, heb ik wat hulpmiddelen, zoals gehoorbescherming om geluiden te dempen, een tangle, een verzwaringsdeken en een wiebelkussen.

 

Ik ben trots op mijn vooruitgang die ik in de laatste paar jaar heb geboekt. Als ik zie waar ik vandaan kom, mag ik daar trots op zijn. 

 

Ik wil graag aan mensen met autisme meegeven dat je niet onzeker hoeft te zijn over je autisme omdat het heel veel positieve dingen met zich meebrengt. 

zoë


Ik ben Zoë, 21 jaar en ik weet sinds dat ik 16 ben dat ik autisme heb. Ik schrijf graag en ben dan ook een blog (@insandauts) begonnen waar ik veel informatieve artikelen plaats. 
Autisme heeft een veel grotere impact op mijn leven dan ik had verwacht. Nadat ik in 2020 ben ingestort hierdoor, ben ik langzaam aan het opkrabbelen en kan ik zeggen dat ik mede dankzij mijn blog enorm gegroeid ben! 

Ik ben trots op hoe ver ik gekomen ben. Ik ben veel opener, heb veel meer zelfvertrouwen en doe dingen die ik nooit had gedacht dat ik zou kunnen. 
Als ik een tip had ... zou ik zeggen blijf dicht bij jezelf. Normaal bestaat niet en dat betekent dat niet normaal zijn juist heel normaal is. 

VIRGINIE


Ik ben Virginie, 53 jaar. Een zondagskind, want geboren op zondag en alles leek zo makkelijk te gaan. Ik was een vrolijk kind, ging graag naar school, had veel vrienden en was altijd op de tennisbaan. Ik was een nakomer. Het was rustig thuis, wellicht dat er daarom geen tekenen van autisme te zien waren. Toen ik ging studeren ging het meteen moeilijker. Met wilskracht, hard werken en doorzettingsvermogen studeerde ik af. Ik volgde niet het geijkte carrièrepad, bedacht allerlei loopholes, omdat ik instinctief aanvoelde dat ik het anders niet zou redden. 

 

Op mijn 28e kreeg ik een burn-out. Veel professionals hebben hun tanden op mij stukgebeten. De vermoeidheid werd gekoppeld aan Pfeiffer en Lyme. Vanaf 2018 kwam ik in een rollercoaster. Door meerdere verlieservaringen snel na elkaar stond mijn wereld op zijn kop. Mijn houvast was mijn opleiding tot yogadocent. Ik leerde er mezelf beter door kennen en kwam de juiste mensen tegen. 

 

Eind 2021 kreeg ik de diagnose autisme. Dit was een grote opluchting, maar gaf eerst ook rouw. Mijn worsteling en vooral opmerkingen die me hadden geraakt trokken als een film aan me voorbij. Ik had topsport bedreven en het was knap dat ik dat zo lang had volgehouden. 

 

Eindelijk is het zoeken voorbij en is er rust en verzoening. Ik voel me thuis bij deze diagnose. Ik weet nu dat ik niks meer hoef te fixen, dit is wie ik ben. Ik kan de druk nu van me afschudden. Ik verschuil me niet meer voor mijn overprikkeling. Ik ben mijn leven overzichtelijker aan het inrichten, o.a. door te ontspullen. 

 

Mijn tips voor anderen: (1) Zorg dat je een paar basisingrediënten in huis hebt waarmee je snel een voedzame maaltijd kunt maken. (2) Voor mij zijn yoga, ademtechnieken en meditatie helpend. (3) Ik wens iedereen een of meerdere personen toe die er onvoorwaardelijk voor je zijn als je het nodig hebt.

 

Dit gedicht van Marianne Pepels beschrijft mijn gevoel goed:


ik ben ik

en dat heeft zo zijn reden

ik ben zo geboren, zo gemaakt

zou met niemand willen ruilen

want ik ben best tevreden

 

dus blijf ik wie ik ben

dat heb ik zojuist besloten

zou met niemand willen ruilen

want mijn vel past als gegoten

SUS


Mijn naam is Sus van Boxel (@autismeverhalen). Ik ben 16 jaar. Sinds mijn 7e weet ik dat ik autisme heb (toen nog Asperger). Sinds 2018 is dit autisme. Ik werk op dit moment in een restaurant en zit in de vierde klas van de HAVO op speciaal onderwijs.

 

Autisme heeft een hele grote invloed op mijn leven, ik kan bijvoorbeeld niet altijd met een familieactiviteit mee als ik dat wel zou willen. Daarnaast lukt het me door alle prikkels en stress niet om naar school te gaan. 

 

Ik ben er elke keer trots op als ik op mijn werk ben en daarna weer thuiskom. Ik zie elke keer op tegen de prikkels en tegen alles wat er van me verwacht wordt. Ondanks dat ik heel goed 'een masker' op kan zetten, lijkt het wel alsof het op mijn werk meer energie kost dan anders.

 

Mijn tip voor mensen met autisme: Ik heb deze tip ooit zelf gekregen en het is ook meteen (voor mij) de moeilijkste tip: volg je hart. Als jij denkt dat iets niet lukt om welke reden dan ook, volg en vertrouw dan op je gevoel en doe het niet. Ga niet mee met de menigte, omdat je denkt dat het zo hoort of omdat ze het van je verwachten. 

KRISTIN


Ik ben Kristin, 25 jaar en heb autisme.

Ik ervaar de impact van autisme als een dagelijkse ‘last’. Ik moet steeds bewust zijn van wat ik doe en wanneer ik vooral even niets moet doen. Anders raak ik overprikkeld. Mezelf neerleggen bij mijn belastbaarheid blijft lastig en confronterend. Het lukt mij beter om de balans vast te houden. Toch blijven er moment dat ik de gevolgen van autisme kan vervloeken en van acceptatie geen sprake meer is. Vooral wanneer ik geconfronteerd word met de dingen die ik niet of moeilijker kan door het autisme en daardoor vaker een stapje terug moet doen dan de gemiddelde mens. Hier heb ik veel erkenning en rust in gevonden door de term levend verlies. 

Levend verlies is chronische rouw. Het is verdriet om een verlies dat nooit eindigt. Het proces van levend verlies geeft woorden aan mijn gevoel en ook rust, omdat ik eerder niet kon rijmen waarom ik enerzijds mezelf kan accepteren zoals ik ben, met autisme, maar anderzijds soms zo overvallen kan worden op momenten dat ik word geconfronteerd met de impact van autisme. Ik weet nu wie ik wil zijn, wie ik ben en waar ik naar toe wil. Dit geeft me kracht om door te gaan. 

Het meest trots ben ik op de manier waarop ik me door alles heen heb geloodst en heb omgezet in een waardevol iets; ervaringsdeskundigheid. Ik ben bijna afgestudeerd op hbo-niveau en heb een prachtige werkplek binnen de specialistische GGZ met oog voor het implementeren van herstelondersteunende zorg. Met nog meer trots zet ik me in voor een diversere samenleving en destigmatisering.

Mijn tip aan mensen met autisme: Luister naar het gevoel dat je lichaam geeft, probeer daar woorden aan te geven en zoek zo de weg die bij jou past. Laat daarin nooit een ander de grens bepalen van wat mogelijk is om te groeien en te veranderen. Wanneer het lukt om de focus op het versterken van je sterke kanten te leggen, zal je zelfvertrouwen groeien en voel je je vaak een krachtiger mens. Zoals jij anders durft te kijken, toon je lef, zet je een ander aan het denken en maakt je de wereld elke dag weer een stukje mooier.

dèbra


Ik ben Dèbra, 36 jaar en woonachtig in Burgh-Haamstede. 



Op mijn 34ste kreeg ik de diagnose ASS. Ik heb altijd het gevoel gehad anders te zijn en met de diagnose kwam ik erachter dat dat dus ook zo was. Alleen kreeg in mijn diagnose omdat ik in die tijd in een burnout zat. 5 dagen in de week werken in een hoge functie bleek voor mij veel te hoog met mijn autisme. Inmiddels heb ik fijne begeleiding bij een autismecoach en gaat het steeds iets beter. 



Ik ben erg onzeker over mijn uiterlijk en wil graag meedoen aan dit FANN foto project om trotser op mezelf te zijn. Dat ik dan kan terugkijken op de foto's en kan denken “Kijk eens hoe knap!” Waar ik trots op ben, is dat ik inmiddels weer werk en dat ik ben opgestaan na mijn burn-out.



Ik zou anderen met autisme willen meegeven om op zoek te gaan naar goede begeleiding, iemand waar je je veilig bij voelt en die je tips meegeeft. Het is het echt waard.

willemijn


Ik ben Willemijn, 26 jaar. Ik houd van tekenen en schilderen en van dieren. Ik ben creatief, gevoelig en bedachtzaam. 


Autisme hebben en volwassen worden, vind ik een lastige combinatie. Ik heb bijna mijn studie bouwkunde afgerond, maar kan mij nog geen voorstelling maken van mijzelf als professional. De verantwoordelijkheden, de werkdruk en de omgang met collega’s maken me bang. Ik voel mij een kind tussen de ‘grote mensen’. Het afronden van mijn studie betekent het begin van iets nieuws. Die overgang vind ik momenteel heel erg moeilijk. Als ik hierbij stilsta, lijkt de wereld, samen met mij, in stukken te breken. Eigenlijk houd ik daarom het liefst alles hetzelfde. Vertrouwd en veilig. Maar dat kan nu eenmaal niet.
Sinds een paar maanden woon ik in Kliniek Autisme in Heiloo. Hier hoop ik langzaamaan meer zelfvertrouwen te ontwikkelen, weerbaarder te worden. Te ontdekken hoe ik mijn leven op een voor mij fijne manier kan vormgeven. 


Contact maken met andere mensen vind ik niet altijd makkelijk. Als iemand een communicatiestijl heeft die afwijkt van die van mij, kan ik erg blokkeren. Gesprekken bereid ik vaak voor in mijn hoofd. Ik bedenk antwoorden op mogelijke vragen en ‘herschrijf’ die antwoorden weer. Ook na afloop van gesprekken heb ik een hoop denkwerk te verrichten. Heb ik wel ‘het juiste’ gezegd?!


Ik ben er trots op dat het mij ook op moeilijke dagen lukt om op te staan en om iets uit mijn dag te halen, ook al is dat maar zoiets kleins als even de warme zon op mijn gezicht voelen op een koude winterdag.


Aan andere mensen met autisme wil ik meegeven: Het is niet erg als je langer dan anderen de tijd nodig hebt om aan een verandering te wennen. Gun jezelf daar die tijd voor.

 

kim


Ik ben Kim, 40 jaar, veteraan en momenteel werkzaam in de logistieke sector. In mijn vrije tijd ga ik graag sporten (kickboksen), wandelen, lees ik graag een boek, heb knuffelsessies met mijn twee sphynxen en trek ik er graag op uit met mijn man en of vriendinnen. 

Ik heb pas heel laat mijn diagnose gehad (op 38e). Toen ik terugkwam van mijn uitzending naar Afghanistan stuurde mijn moeder me naar een arts, want ik was depressief. Sindsdien had ik steeds meer en meer van zulke periodes, werd ik emotioneler, liep ik vast en was ik dood-en-doodop. Uiteindelijk kreeg ik de diagnose en kort erna melde ik me ziek, want ik had een burn-out. Ik vond het leven echt niet leuk, erg zwaar en voelde me ontzettend somber.  

Ik ben trots op mijzelf dat ik altijd ergens een lichtpuntje in zag om te knokken of om hulp durfde te vragen om niet toe te geven aan die sombere gedachten. Dat ik altijd bleef vertrouwen dat het ooit goed gaat komen. Ook ben ik trots op mijn ouders, zus, mijn man en vrienden dat zij er altijd voor mij zijn geweest. Ik heb lang moeten zoeken naar de juiste begeleiding maar nu ik die heb, gaat er letterlijk een wereld voor me open. 

Mijn tip is dan ook om de moed niet op te geven, blijf open en zoek iemand die je kan helpen om de beste versie van jezelf te ontdekken. Iedereen is uniek be-YOU-tiful.

mayke


Mijn naam is Mayke Bloem en ik ben 22 jaar. Sinds 2017 heb ik de diagnose autisme, sociale angststoornis en depressie. Ik ben hierdoor ook vroegtijdig van school gegaan. Ik worstelde erg met mezelf dus besloot ik mijn problemen op te schrijven en ben ik een blog begonnen. Deze blogs zijn te lezen op www.mijnlevenmetautisme.nl. Dit was zo’n succes dat een uitgever mij benaderde om een boek te gaan maken van deze blogs, samen met verhalen en ervaringen van mensen om mij heen. En dat boek is er inmiddels, het heet ‘Mijn leven met autisme’ en is ook te bestellen via mijn website. 

 

De impact op mijn leven met autisme is vooral het nadeel dat ik niet durf te bellen en niet alleen de straat op durf. Waardoor ik niks alleen durf en mijn vriend/moeder overal bij moeten zijn. 

 

Verder ben ik natuurlijk erg trots op mijn boek. Sinds ik een relatie met mijn vriend heb, heb ik grote stappen gemaakt in mijn leven. Ik heb meer angsten overwonnen en heb mijn depressie beter in de hand. 

 

Mijn tip aan iedereen is: wees jezelf en wees open over je problemen. Als je iets niet durft of eng vindt, maak dit dan bespreekbaar zodat anderen het weten. Zo kunnen ze je makkelijker helpen!

MADELIEF


Ik ben Madelief, 19 jaar oud en ik kom uit Schiedam. In het dagelijks leven ben ik een bezige bij, ik studeer biologie en medisch laboratorium onderzoek en ben bezig met het opzetten van mijn eigen creatieve bedrijfje (@madeby.liev). Autisme beïnvloed mijn leven op allerlei vlakken. Ik merk dat ik eigenlijk heel anders werk dan anderen en blijf daarin dingen ontdekken! Zo ben ik snel overprikkeld en moe, ga ik snel over mijn grenzen en vind ik sociale situaties lastig. Maar ook haal ik hoge cijfers op school en ben ik hartstikke creatief. 

Ik heb veel nadelen van het autisme, maar ook voordelen. Autisme is nou eenmaal een stukje van mij! Ik ben heel trots op hoeveel ik tot nu toe al geleerd heb over mezelf. Ik ben een enorme doorzetter en geloof er echt in dat ik alles kan bereiken wat ik wil. Ik zal nooit opgeven. Maar ook leer ik steeds meer naar mezelf luisteren, wat wil ik? Wat is goed voor mij? Zodat ik niet over mijn grenzen ga. Daarin een balans vinden lukt steeds beter. Daar ben ik enorm trots op!  Mijn tip voor anderen met autisme: 
Praat vooral met anderen! Praten helpt echt. En omring jezelf met mensen waarbij je je fijn en geliefd voelt. Wees niet bang om aan te geven wat jij nodig hebt, dat maakt je alleen maar sterk!  

Petra


Je bent zo sportief, je bent creatief, je bent sociaal, je bent spontaan, je bent een goede moeder, je doet zoveel en ga zo maar door.

 

Maar ook achter deze vrouw gaat het 'autisme' geheim schuil. Waarom geheim, zal je je afvragen? Omdat het alleen binnen onze vier muren echt tot uiting komt.

De meltdowns, de rigide (denk)patronen, de niet-sociale persoon, het vaste ritme en de structuren, de huilbuien, de extreme vermoeidheid, de negatieve gedachten, de lichamelijke klachten en dat is er nog maar een klein stukje van.

 

Buiten onze 4 muren ben ik de vrouw beschreven in de eerste paragraaf en dat heeft me ver gebracht. Maar dat is doodvermoeiend!

 

Maar wat ben ik nog steeds in de war na mijn diagnose van iets minder dan een jaar geleden. Wie ben ik nu? Ook zo'n vraag die je heel vaak hoort onder mensen met ASS. Elke dag worstel ik hiermee inclusief het acceptatieproces.

Hadden de therapeuten gelijk? Hebben ze wel goed onderzocht? Heb ik de boel niet voor de gek gehouden omdat ik al zo veel van tevoren wist? Is het in deze tijd geen 'hype'? Maar toch is dit de enige diagnose waar ik me 'thuis' voel na vele misdiagnoses.

 

Mijn naam is Petra en ik ben 37 jaar oud, ben getrouwd en heb 2 kinderen en dit is mijn coming out!

 

Mijn tip: Dus voor iedereen die nog in hetzelfde stadium zit als ik... 

Het is OKÉ om niet altijd perfect te zijn! 

Kleine side note: voor mij nog een lange leerweg, maar waar een wil is ... 

iris


Hoi! Mijn naam is Iris Barten, ik ben 26 jaar en woon voor mijn studie in Wageningen. 
Momenteel zit ik in de eindfase van mijn masterstudies aan Wageningen University & Research en schrijf ik mijn scriptie in de richting van gezondheid en maatschappij. Verder hou ik ervan om te sporten, viool te spelen en af te spreken met vrienden.

Tegenwoordig zit ik lekker in mijn vel. Ik haal veel plezier en voldoening uit mijn studies en het wonen met huisgenoten bevalt me goed. Dit is niet altijd zo geweest, ik heb mijn diagnose autisme gekregen toen ik op 20-jarige leeftijd depressief was en vastliep in mijn bachelor studie.

Mijn autisme maakt dat ik behoefte heb aan duidelijkheid en structuur. Dit uit zich in goed kunnen plannen, maar ook in precies werken en oog hebben voor detail. Verder neem ik veel informatie letterlijk en is sarcasme dan ook mijn minst favoriete vorm van humor. Anderen zullen mij omschrijven als open, eerlijk en direct. Dat klopt ook, gezien ik het fijn vind om veel met mensen te delen en ik er niet van hou wanneer mensen andere intenties hebben dan wat ze in eerste instantie laten blijken. Mensen die mij minder goed kennen zullen me omschrijven als serieus, gezien ik gereserveerd over kan komen wanneer ik mij niet helemaal comfortabel voel. Wanneer ik me op mijn gemak voel, ben ik vrolijk en spontaan.

Waar ik trots op ben is dat ik ondanks mijn late diagnose er de tijd voor heb genomen om mezelf beter te leren kennen met behulp van therapie. Daardoor heb ik veel geleerd en mede daardoor heb ik me kunnen ontwikkelen tot de persoon die ik nu ben. 

Mijn tip voor mensen met autisme: Ik zou eigenlijk bij iedereen willen benadrukken dat het van belang is om te (leren) luisteren naar jezelf. Weet bijvoorbeeld wat je leuk vindt en energie geeft, maar ook wat je energie kost zodat je hierin bewuste afwegingen kan maken. Er is geen goed of fout en vergelijk jezelf vooral niet met anderen, zolang jij tevreden bent en kan handelen naar wat voor jou prettig is, is het prima.

denise


Mijn naam is Denise en ik ben 25 jaar. Ik ben een Nederlandse die in een Belgische grensgemeente woont. In beide landen ben ik actief. Het beste van twee werelden, noem ik het altijd maar. Ik werk als activiteitenbegeleider met mensen met een beperking en als zwemjuf waar ik extra aandacht heb voor kinderen die wat meer ondersteuning kunnen gebruiken. In mijn vrije tijd vind ik het leuk om te schrijven en te zwemmen, volg ik lessen woordkunst-drama en houd ik mezelf graag bezig met de Franse taal waar ik een grote liefde voor heb. Ook geniet ik van boeken lezen en tijd doorbrengen met mijn hondje en in de natuur.
 
Voor mij is autisme vooral een brein dat altijd overuren draait: razende, overheersende gedachten die voortdurend de stilte doorbreken. Elk moment ben ik bezig met informatieverwerking: context inschatten, indelen, overanalyseren, corrigeren en controleren. Daarnaast ervaar ik gevoelens heel intens. Wat ik hieraan als positief ervaar is dat ik genieten niet alleen met mijn hart doe, maar met mijn hele lichaam.
 
Het meest trots ben ik op mijn doorzettingsvermogen en creativiteit. Als ik ergens voor ga, ga ik er vol passie voor. Ik zit momenteel in een intensief operatie- en revalidatietraject en leerde na mijn peutertijd nog twee keer opnieuw lopen. Vanwege mijn autisme lopen dingen vaak anders dan gebruikelijk, zo ook mijn revalidatieproces. Ik durf er steeds voor te kiezen om dingen anders en dus op mijn eigen manier te doen. En daar ben ik trots op!
 
Wat ik graag aan andere mensen met autisme wil meegeven is dat je inclusie soms moet durven opeisen door je behoeften uit te spreken. Stel jezelf kwetsbaar op en vertel anderen wat je nodig hebt en hoe ze jou kunnen helpen. Inclusie is namelijk een recht, geen privilege. Iedereen hoort erbij en onze unieke manier van denken is als een ander soort bloem. Samen maken we van deze wereld een prachtige tuin!
 
 

SCARLETT


Mijn naam is Scarlett, ik ben 44 jaar, getrouwd met Raymond en mama van twee jongens (17 & 13). Ik weet sinds 3 jaar dat ik autistisch ben. Het niet weten heeft mij een moeilijke weg laten belopen. Sinds kort voel ik mij voor het eerst gelukkig. 

 

Ik heb sinds mijn pubertijd depressies, door voortdurende overbelasting niet wetende dat ik autistisch ben maar wel zo ‘normaal’ mogelijk wou zijn. Ik wou mijn omgeving bewijzen dat ik niet dom of anders ben, terwijl ik zelf wel dat idee had. De voortdurende stress resulteerde ook in 2 kankerdiagnoses voor mijn 40e. Dit overleeft hebbende kwam ik in een zware depressie, met opname. Ik las toen een artikel van Annelies Spek en het boek ’Niet ongevoelig’ van Hennie Struik; voor het eerst herkende ik mezelf volledig. Kort na de diagnose kreeg ik een Gastric bypass en ben mede daardoor en veel sporten, 50 kg afgevallen. Door stress en medicatie was ik te zwaar geworden.

 

Sinds de diagnose heb ik persoonlijke begeleiding: 2 Boba levensloopcoaches die mij begeleiden bij alles wat ik moeilijk vind. Dit is het beste wat ik had kunnen krijgen. Eindelijk ervaar ik rust in mijn leven.

 

Ik ben trots op mezelf. Onlangs nam ik een tatoeage van een wolf, lotusbloem en volle maan. De wolf symboliseert mijn vechtkracht en gevonden levenslust. Ik kan nu genieten van kleine dingen zoals een wandeling met de hond, zelfgemaakte soep, creatief zijn in de garage, schilderen of iets bakken.

Ik ben trots op mijn man. Raymond is in mij én ons blijven geloven. We hebben diepe dalen doorgemaakt maar nooit opgegeven. We hebben twee prachtige zonen waar we ontzettend trots op zijn.

 

Mijn tip voor mensen met autisme: Ga op zoek naar de juiste gespecialiseerde hulpverlening, zoals een levenscoach via WMO. Ga samen op zoek naar jezelf en wat voor jou goed voelt. Laat los wat je denkt dat zou ‘moeten’ en doe wat jou gelukkig maakt. Wees open naar je omgeving en zeg wat je nodig hebt. Wees lief en vergevend voor jezelf vooral over de periode dat je niet beter wist! Het leven kan ondanks dat het er zwart en donker uitziet weer mooi worden. Dat is en blijft hard werken, altijd!


yvonne


Ik ben Yvonne van Schouwen-Groothuijzen. Ik ben 27 jaar, getrouwd en samenwonend en heb 2 kittens. Ik werk als apothekersassistente bereidingen en mijn hobby’s zijn fotografie en kostuums maken op basis van games/films.

Ik heb de diagnose autisme sinds 2015 en ADHD sinds 2022. Vermoedens hiervan waren al vanaf toen ik een jaar of 8 was, maar helaas is er toen weinig tot geen actie ondernomen. Gelukkig viel alles na deze diagnoses op zijn plek en leer ik er beter mee omgaan. Ook krijg ik medicatie sinds de ADHD-diagnose, waardoor ik rust in mijn hoofd heb gekregen.



De impact van autisme op mij vind ik een lastige vraag om te beantwoorden, puur omdat ik dus sinds kort weet dat het gecombineerd is met ADHD en ik niet goed weet te plaatsen wat waarvandaan komt. Maar mijn communicatie is wel het grootste probleem. Wanneer ik net iemand leer kennen, ga ik heftig maskeren en lijk ik neurotypisch, dat gaat automatisch. Dit leer ik wel beetje bij beetje af. Daarna val ik door de mand, het gaat me extreem veel energie kosten om dat vol te houden, non-verbale signalen uit ik niet of juist verkeerd, ik vang die van de ander ook totaal niet op. Ik heb een hele sterke hyperfocus die spontaan ontstaat en ik ook moeilijk uit kom; dit is soms handig en soms ook totaal niet. Het is wat dat betreft vaak heel zwart wit bij mij: Of ik raak door alles afgeleid of ik ben met geen enkele mogelijkheid af te leiden van waar op dat moment de hyperfocus ligt, wanneer dit zo is kan ik heel moeilijk omschakelen naar iets anders. Ook raak ik erg snel overprikkeld, maar ik zoek prikkels wel vaak op. “Social cues” is iets wat ik erg lastig vind door te hebben en rekening mee te houden, dit heb ik oprecht niet door en kan vaak voor vervelende situaties zorgen. Door die situaties ben ik erg onzeker geworden.



Ondanks dat ben ik wel trots dat ik mijn manieren heb gevonden om situaties dragelijker te maken voor mezelf en anderen en ik veel geleerd heb. En ik blijf elke dag nog leren. Ik raad ook iedereen aan om te zoeken wat voor jou helpt.


AMARANTHA


Mijn naam is Amarantha en ik ben sinds mijn 22e gediagnosticeerd met autisme/ PDDNOS. lk werk 32u-40u per week als hulpverlener in een alarmcentrale. lk ben (bijna) getrouwd en heb 2 katten. Mijn hobby’s zijn heel uiteenlopend, van naar feesten gaan tot lezen en over kruiden leren.

 

Lange tijd heb ik mij niet begrepen gevoeld en mezelf als een kameleon overal geprobeerd aan te passen. Na het ontvangen van mijn diagnose, viel er een hoop op zijn plek.

 

Een jaar of 7 later heb ik ook de diagnose ADHD gekregen, waardoor ik eindelijk medicatie kon krijgen. Na het krijgen van Methylfenidaat is mijn hoofd ineens stiller geworden. Dit opende een hele nieuwe wereld voor mij. Door de medicatie kan ik mijn hyperfocus enigszins ‘channelen’ en ervoor zorgen dat ik het meest haal uit mijn momenten.

 

Daarnaast heb ik hardlopen, fitness en crossfit gevonden als mijn uitlaatklep. Hierdoor word ik rustig in mijn hoofd en kan ik weer even door. Sport, structuur, rust en stabiliteit is voor mij het ultieme recept om staande te blijven.

 





MARY-LOU


Ik ben Mary-Lou, 26 jaar, al 5,5 jaar samenwonend met mijn vriend in Dordrecht. Ik werk 36 uur als business analist/functioneel beheerder voor een kleine organisatie. Naast mijn werk hou ik mij bezig met zingen, met vriend(inn)en afspreken, series kijken, planten, edelstenen, onze hamster en erop uitgaan met mijn partner.

 

Autisme heeft dagelijks invloed op hoe en of ik situatie(s) aanpak. Omdat ik ‘anders’ informatie verwerk zie ik soms meer of juist minder verbanden/details, zowel een vloek als een zegen. Ook kan ik niet altijd goed communiceren wat er in mijn belevingswereld gebeurt, wat voor onbegrip kan zorgen. Ik moet hard werken om sociaal acceptabele reacties te geven en begrepen te worden. Ook over mijn lichaamstaal, intonatie en uitdrukkingen moet ik nadenken. Op het einde van de dag ben ik daardoor moe en overprikkeld.


Ik ervaar ook mooie autismemomenten. Ik kan in extreme mate emoties ervaren, ook blijdschap en geluk. Ik word dan overspoeld door een complete warmte in mijn lichaam.

Ik ben recht door zee ben, heb geen verborgen agenda. Ja is ja en nee is nee. Ik hou niet van poespas, ik ben liever helder en duidelijk. 
Ik kan me extreem fixeren op bepaalde interessegebieden, waardoor ik over veel ‘onbenullige’ zaken veel feitjes weet. In mijn werk kan ik me extreem concentreren op taken waar andere mensen ‘geen zin in hebben’, omdat ik het echt leuk vind.


Ik ben trots, want heb veel bereik: een stabiele thuisbasis, een afgeronde hbo-opleiding, een partner waarop ik kan bouwen, 36 uur per week werk en een vriendenkring. Mensen met autisme zijn niet ‘gedoemd’. Iedereen is uniek en heeft evenveel rechten als anderen. Wij hebben mooie talenten. Onze medemens moet alleen net iets meer zijn best doen om dat te vinden, te accepteren en op de juiste manier in te zetten. Mijn tip voor anderen met autisme is je kan en mag gebruik maken van je interesses en je daarin specialiseren. Dit is geen zonde, het is jouw manier van mens zijn en dat is mooi. Schaam je niet, het is een gave!

 





ALEXIA


Hoi, mijn naam is Alexia, ik ben 21 en woon samen met mijn vriend en 2 katten. Ik houd ervan om creatief bezig te zijn, zoals het maken en bewerken van foto's. Ook vind ik het leuk om met mijn katjes te knuffelen op de bank of om met mooi weer buiten te wandelen.

 

Het is nog niet zo lang bekend dat ik autistisch ben. Ik heb altijd wel het gevoel gehad dat ik anders was. Ik dacht en deed anders, maar trok me hier nooit echt wat van aan. Ik ben ik en dat is voldoende. Natuurlijk vroeg ik me wel af waarom. Waarom denk en doe ik niet zoals "de rest"? Daarom ben ik toch een diagnostisch traject ingestapt om antwoord te krijgen.

Autisme is een deel van wie ik ben, deel van mijn kijk op de wereld en deel van hoe ik dingen ervaar. Ik ervaar licht, geluid, geur, smaak en tast best wel intens. Dit heeft nadelen, maar ook veel voordelen. Zo geniet ik erg van de verschillende lagen en instrumenten in muziek, kan ik van een zacht dekentje, knuffel of trui weer helemaal vrolijk worden en brengen sommige lekkere geuren mooie herinneringen naar boven. Maar … diezelfde zintuigelijke prikkels zorgen er bijvoorbeeld ook voor dat ik in een luide, grote groep snel overprikkeld raak door de verschillende gesprekken.

 

Ik ben trots op de stappen die ik het afgelopen jaar heb gemaakt en nog steeds maak. Mijn diagnose kreeg ik pas in december 2021, dus in een korte tijd heb ik veel van en over mezelf geleerd. Herontdekken wie Alexia nu eigenlijk is, wat mijn grenzen zijn en ontdekken waar ik echt gelukkig van wordt. 


Gedurende deze "ontdekkingsreis" heb ik 2 hele lieve vriendinnen leren kennen, die ook allebei autistisch zijn. Meiden waar ik mee kan lachen, plezier kan maken en vooral... echt mezelf zijn. 

 

Mijn tip? Laat anderen niet bepalen wie je moet zijn of wat je wel/niet moet doen/kunnen, wees jezelf en wees trots op wie je bent! Zorg goed voor jezelf en forceer jezelf niet om te voldoen aan de verwachtingen van een ander, het is oké als iets een keertje niet lukt of om dingen op een tempo te doen waar jij je comfortabel bij voelt.

 





isa


Mijn naam is Isa. Ik ben 20 jaar. Ik ben geboren en getogen in Rotterdam. Sinds 5 jaar woon ik in Capelle aan den IJssel. In het dagelijks leven ben ik 3 dagen in de week werkzaam als assistent van de conciërge op de middelbare school waar ik zelf 7 jaar leerling ben geweest. 

 

Ik weet pas bijna 2 jaar dat ik autisme en ADD heb. Dat maakt dat ik het nog vaak moeilijk te accepteren vind dat ik deze diagnoses heb. Daardoor zit ik ook nog midden in het proces wat autisme en ADD voor mij betekent. Elke dag ben ik hiermee bezig en de ene dag lukt dat beter dan de andere dag. Dit project zie ik dan ook als een grote stap in mijn acceptatieproces van mijn diagnoses.

 

Mijn autisme betekent dat ik slecht tegen drukte en veel prikkels kan. Dat ik altijd moe ben. Dat ik hou van duidelijkheid. Dat als dingen onverwachts anders gaan ik dat heel moeilijk vind, tenzij ik dit zelf heb gedaan. Dat ik me altijd vergelijk met anderen. En dat ik het moeilijk te accepteren vind dat ik anders ben dan anderen. 

 

Het is een tijdje niet zo goed gegaan met mij, waardoor ik 11 maanden lang in dagbehandeling heb gezeten waardoor ik mezelf heb leren kennen. Daarom ben ik trots op mezelf waar ik nu sta in het leven. 

 

Wat ik mee wil geven aan anderen met autisme is: accepteer wie en hoe je bent en laat je niet door andere mensen beïnvloeden.



 

 





natasja


Ik ben Natasja, 29 jaar. Ik kreeg mijn autismediagnose op mijn 25e. Mijn vader overleed toen ik jong was; rouw en verminderd sociaal vermogen, omdat ik hoogbegaafd ben, was de verklaring voor mijn (sociale) problemen. Ik ben meerdere malen, zonder diagnose en zonder succes in therapie geweest. Al op de middelbare school herkende ik mezelf in de diagnose autisme, maar mijn psycholoog weigerde dit serieus te overwegen. Een aantal jaar geleden ben ik ingestort en in een depressie terechtgekomen. Dit leverde mij eindelijk de erkenning van mijn autisme op.

 

Ik ben graag creatief bezig, voor afleiding en ontprikkeling. Het repetitieve van haken of borduren, de rust van tekenen en kleuren vind ik fijn. Ik ben dol op lezen en leren, ik wil alles weten en begrijpen, en zal er in mijn enthousiasme alles over vertellen.

 

Studeren is een heerlijke intellectuele uitdaging. Ik begon met Geneeskunde - mijn droomstudie die ik door de sociale kant niet kon afmaken. Ik had toen nog geen diagnose om te begrijpen waarom ik bij toenemend patiëntencontact tegen problemen aan bleef lopen en wisselde van studie. Religiewetenschappen is een studie waarbij je je met een hyperfocus op een onderwerp mag storten en jezelf mag begraven tussen stapels boeken. Perfect. Wat mij fascineert is ‘hoe werken mensen?’: het verschil tussen mijn studies is niet zo groot als je zou denken.

 

Ik had altijd het gevoel dat het mijn verantwoordelijkheid is te zorgen dat ik mezelf kon redden, zodat anderen geen last hadden van mijn anders zijn en niet zagen dat dingen voor mij niet zo makkelijk of vanzelfsprekend waren. Ik moe(s)t het zelf kunnen en doen. Nu leer ik dat hulp vragen altijd kan en mag en ik het zeker niet alleen hoef te doen.

 

Er zijn ook tijden dat ik het prima of zelfs heerlijk vond, dat ik anders ben dan anderen. Laat mij mijn eigen ding doen. Die nonchalance wil ik terugvinden in mijn leven: gewoon niets geven om wat anderen van je verwachten. 

 

Mijn tip voor anderen: Wees anders. Het gaat er niet om dat anderen jouw autisme accepteren, jij moet het accepteren.




JAM

Door autisme kun je sommige dingen beter dan neuroypische mensen. En ook slechter. Ik weet dat het onprettig is om geconfronteerd te worden met de dingen die je niet goed kunt. Maar mijn tip voor anderen met autisme is, dat het helpt als je die dingen óók erkent. Want je kunt een heleboel dingen redelijk goed oefenen of "hacken". 
Autisme is zelden een excuus. Autist zijn is heel dubbel; dat dubbele gevoel kun je maar het beste leren verdragen.

EDEN

Een voordeel van mijn autisme is dat ik door mijn perfectionisme verder kan komen met mijn talenten. Een nadeel van mijn autisme is dat ik, omdat ik anders denk, raar kan overkomen. Maar ik ben niet zo iemand die camoufleert. 

VERA

Autisme, zo heet mijn moederplaneet. Het is mijn thuis. Het heeft me gemaakt tot wie ik als mens ben, in zowel het ontwikkelen van mijn kracht als in het bewust omgaan met de valkuilen en de wereld. Autisme is overal in mij en in wat ik heb aangetrokken en neergezet in het leven. Dat zie ik als een zegen. Het leven is rijk als autist. Diep, intens en daarom rijk. 

ROBIN

Het voelt alsof ik in een lichaam zit wat niet bij mij hoort en dat roept veel emoties en onzekerheden op. Vaak weet ik ook niet hoe ik met deze emoties om moet gaan. De volgende stap voor mij is een genderkliniek die mij kan helpen met mijn medische transitie.

rebecca

Ik ben trots op m’n autisme.

Ik ben anders dan anderen en dat maakt mij mij.

Iedereen is anders, maar mijn autisme maakt mij. 

En ben vooral trots op hoe ik dingen aanpak en aangeef, ook al vind ik het moeilijk.