Fann foto is een nieuwe categorie op Instagram @fann_autisme, het doel hiervan is om meisjes/vrouwen met autisme meer zichtbaar te maken dmv een mooie portretfoto en een kort interview.
Mocht je interesse hebben om hieraan mee te werken neem dan gerust contact op. Dit kan door het invullen van het contactformulier of via IG @mirandastevensfotografie

FANN is een landelijk interdisciplinair netwerk voor professionals die zich inzetten voor de verbetering van diagnostiek en behandeling van meisjes en vrouwen met een autisme spectrum stoornis (ASS). 



Hoi, ik ben Els Blijd-Hoogewys, klinisch psycholoog/psychotherapeut en voorzitter van de FANN (Female Autism Network of the Netherlands). Ook ben ik voorzitter van CASS18+ en de organisator van het Nationaal Autisme Congres.

Ik ben tante van een lief autistisch meisje. In 2008 ben ik gepromoveerd op het inlevingsvermogen van kinderen met autisme (Theory-of-Mind bij kinderen met PDD/NOS). Als klinisch psycholoog diagnosticeer en behandel ik volwassenen bij INTER-PSY te Groningen en ben ik gespecialiseerd in autisme bij vrouwen. Ook ben ik hoofd van het Expertise Team Jonge Kind, waar we veel jonge meisjes met autisme zien. Samen met Marrit Buruma schrijf ik geregeld over deze meisjes, voor o.a. tijdschrift VROEG.

Samen met Marleen Bezemer heb ik, in 2017, de FANN opgericht. Nu ruim 4 jaar geleden. Al snel sloten Audrey Mol, Annelies Spek en Patricia Wijngaarden aan bij het bestuur van de FANN. We hebben een enthousiaste groep kerngroepleden die allerlei producten ontwikkeld voor meisjes met autisme. Het is fantastisch om te zien hoeveel je samen bereikt. Dit doen we allemaal op vrijwillige basis. Meer daarover op onze website www.fann-autisme.nl. Daar zijn ook mooie blogs te vinden van meisjes en vrouwen met autisme.

Als FANN willen we de kennis over autisme bij meisjes en vrouwen verbeteren en verspreiden. Hierin werken behandelaars, onderzoekers en vrouwen zij-aan-zij samen. Dit doen we o.a. via LinkedIn, met +2550 leden, via www.linkedIn.com/groups/13522470, Twitter, via @FANN_network, Insta @fann_autisme, met prachtige foto's van @mirandastevensfotografie, miniblogs van @auri_autisme en survivalgidsen van @wereldvanautisme

Miranda Stevens
Ik ben 27 jaar gelukkig getrouwd, samen hebben wij een dochter van 16 jaar.
Mijn grootste passie is fotografie en het bewerken van foto's. Ik maak de foto's voor de Instagram van FANN. Ik hou verder van interieurstyling, sporten (krachttraining) en wandelen in de natuur.

Ik kreeg de diagnose autisme toen ik 48 jaar was. Het nadeel van mijn autisme is dat ik vaak ongevoelig ben voor pijnprikkels en moeite heb met
schakelen en overzicht houden. Door drukte en sociaal contact raak ik al gauw oververmoeid. Ook word ik vaak overschat of juist onderschat.

Ik ben trots op mezelf en mijn gezin. Ik word blij van fotograferen, het daagt mij uit om flexibel en creatief te zijn. Ik ben dan ook erg trots op de foto's die ik maak. Verder ben ik een doorzetter en altijd nieuwsgierig om nieuwe dingen te leren die mij interesseren. Ik ben erg gelukkig met mijn leven.

Mijn tip voor mensen met autisme? 
Zorg goed voor jezelf en probeer je leven passend te maken op een manier waar jij je het beste bij voelt. Aarzel vooral niet om hiervoor hulp in te schakelen wanneer dat nodig is.


Mijn naam is Lieke, ik ben 11 jaar. 
Ik woon met mijn mama, papa, Gijs, Iris en Tim. Eén van de dingen die ik leuk vind zijn paarden. Ik vind het leuk om paarden te verzorgen, bij paarden in de buurt te zijn en om paard te rijden. Verder vind ik het leuk om met vrienden af te spreken. 

Ik heb autisme, een voordeel van mijn autisme is dat ik extra hulp krijg. Ik ga naar Buitengewoon, dat is een zorgboerderij waar ik veel leer. Ik heb ook een auti-pas, dat is een voordeel in pretparken. Een nadeel van mijn autisme vind ik dat mensen mij soms niet begrijpen, je kunt het ook niet zien aan de buitenkant. Dat is soms lastig. Er zijn ook dingen waar ik trots op ben. Ik ben trots op mezelf, ik heb een goed leven. Ik kan goed omgaan met paarden, daar ben ik graag mee bezig. Verder kan ik ook goed omgaan met mensen, bijvoorbeeld met klasgenoten. 

Aan andere mensen met autisme zou ik willen zeggen dat je in jezelf moet geloven, blijf doorgaan met wat jij leuk vindt!

Ik ben Judith Visser.
Ik schrijf boeken en leef in een roedel wolfhonden. Zeven jaar geleden kreeg ik de diagnose autisme. Ik ben op mijn gelukkigst wanneer ik samen met mijn honden in de natuur ben. Dit breng ik in beeld op mijn instagram: www.instagram.com/writerwithwolfdogs.

Autisme heeft er altijd al voor gezorgd dat situaties snel "te druk" zijn voor mij, ik raak dan overspoeld. Een gevolg daarvan is dat ik erg teruggetrokken leef. Sommige mensen noemen dat een isolement maar zo ervaar ik dat zelf niet. Ik woon aan zee, ben erg gelukkig en ben altijd omringd door mijn 3 honden Yuriko, Fontana en Marshall. Ik ben schrijver van beroep en mijn twee meest recente romans Zondagskind en Zondagsleven gaan over mijn autisme.

Ik ben trots dat het mij is gelukt een eigen wereld om me heen te bouwen waarin ik me veilig voel. Dat ik van schrijven mijn beroep heb kunnen maken en dat ik lezingen geef over hoe het is om te leven met autisme, waarmee ik anderen kan helpen. Ook ben ik trots op de band die ik met mijn wolfhonden heb, wij voelen elkaar feilloos aan.

Mijn tip voor mensen met autisme? Voel je niet verplicht om dingen te doen die niet goed voor je zijn en zorg voor genoeg hersteltijd wanneer je toch in een situatie komt waarvan je overprikkeld raakt. En als er mensen in je omgeving zijn die niet begrijpen wat autisme inhoudt, geef ze dan mijn boeken Zondagskind en Zondagsleven cadeau!

www.judithvisser.nl


Ik ben Nathalie, 46 jaar en moeder van twee kinderen. Ik hou van wandelen in de natuur en maak graag foto's van wat ik tijdens mijn wandelingen tegenkom. Verder hou ik van sporten (fitness, zwemmen, kickboksen) en van muziek maken. Ik ben 2x gescheiden en heb momenteel een latrelatie waarin ik heel gelukkig ben.

Mijn autisme maakt dat ik verbanden leg en details zie die anderen vaak ontgaan. Het maakt ook dat het me veel energie kost om mijn leven zo te organiseren dat er een balans is tussen inspanning en hersteltijd. De kleinste verandering in mijn routine kan deze balans overhoop gooien. Het schakelen tussen activiteiten vind ik lastig en ik heb veel tijd nodig om informatie en indrukken te laten bezinken. Mijn autisme betekent ook dat ik creatief ben en met enorm veel passie aan dingen kan werken die mijn interesse hebben. Ik word vaak onderschat maar ook overschat.

Ik ben trots op mijn doorzettingsvermogen, mijn vermogen tot zelfreflectie en mijn leergierigheid. Ik word er blij van om mezelf steeds verder te ontwikkelen en anderen hierin mee te nemen.

Mijn tip voor mensen met autisme?
Laat je niet door anderen wijsmaken waar je wel en niet toe in staat bent. Zorg dat je weet wat jij nodig hebt om te functioneren en wees niet bang om daarom te vragen. En als je te maken krijgt met onbegrip of onwetendheid, zie dat dan maar als een kans om de ander wat meer kennis bij te brengen.

Mijn naam is Sterre. Ik ben 16 jaar.
Ik hou van alles wat met de Efteling te maken heeft. Ik ben gek op honden en vind het leuk om te gamen. Ook vind ik mode en make-up leuk.

Een voordeel van mijn autisme is dat ik me heel goed kan concentreren en focussen op dingen die mij interesseren. Ook heb ik een fijne begeleidster waar ik me fijn en veilig bij voel. Een nadeel is dat ik gauw overprikkeld ben. Ik begrijp soms de emoties niet van andere mensen. Sarcasme heb ik vaak niet door. Ik heb veel behoefte aan duidelijkheid.

Ik ben heel erg trots dat ik na een lange tijd weer van mezelf heb leren houden. Ook krijg ik steeds meer zelfvertrouwen en ben ik minder onzeker. Dit was namelijk een grote boosdoener. Waar ik ook heel trots op ben is dat ik heel erg ontwikkeld ben op sociaal gebied en ik nu minder angstig ben in het openbaar.

Aan andere mensen met autisme zou ik willen zeggen:
Forceer jezelf niet om dingen te doen alleen omdat anderen zeggen dat dat moet. Als jij je daar niet goed bij voelt of je bent er nog niet klaar voor moet je het NIET doen.

Ik ben Talitha, ik ben 4 jaar oud. 
Ik vind het leuk om mijn lievelingspony River te knuffelen.

Ik heb autisme. Een voordeel hiervan is dat ik heel goed ben met cijfers en letters, heel goed in het onthouden van lyrics (songteksten) en ik kan ook in alle talen feilloos meezingen. Ook kan ik me goed terugtrekken en trek ik me niks aan van wat anderen van me denken. Mijn humor is geweldig. Een nadeel is dat ik vaak meltdowns heb, ook snap ik veel dingen nog niet.

Naast autisme heb ik een sensorische integratiestoornis, dit is behoorlijk lastig. Hierdoor komen alle prikkels heftiger binnen. Zo zijn lichten veel feller en geluiden veel harder. Door deze heftige prikkels raak ik snel in een meltdown. Ook vind ik veel dingen snel eng, zoals verschillende soorten ondergrond. Ik kan ook moeilijk tegen drukke ruimtes. Om prikkels beter te kunnen verwerken heb ik een aangepaste buggy, een geluiddempende koptelefoon en verzwaringsproducten.

Oh ja...en ik ben trots op mijn lievelingspony River en op Tuttie, mijn knuffel.

Mijn naam is Sem van Hofwegen, 32 jaar, verloofd met Dao en woonachtig in het mooie Noord-Brabant samen met onze hond, kat en 7 cavia's. Ik ben gek op zingen, gitaarspelen en tekenen. Daarnaast deel ik graag mijn ervaringen, tips en tricks rondom mijn diagnose autisme d.m.v. mijn blog op Asperwoman.

De impact die autisme heeft op mijn leven is zowel negatief als positief. Voor mijn diagnose is mijn leven altijd 1 grote strijd geweest, waardoor ik uiteindelijk ook in een autistische burn-out ben beland. Veel dingen kosten mij moeite, maar dit speelt zich altijd intern af en is dus niet zichtbaar. Men staat er dan nog vaak van versteld als ik vertel dat ik autistisch ben en wilt dit nog wel eens in twijfel trekken. Dat doet veel pijn.

Ik ben een ster in camoufleren en weet heel goed wat er op sociaal gebied van mij verwacht wordt waardoor het lijkt alsof ik goed mee kom. De realiteit is dat het mij juist enorm veel moeite kost, ik veel melt-downs ervaar, chronisch overprikkeld ben, de wereld vaak niet zo goed begrijp waardoor ik structureel in angsten leef en dit op zijn beurt weer in controle probeer te brengen met dwangmatige handelingen. De positieve kant is toch wel mijn unieke blik op het leven, mijn diep empathisch vermogen, het intens voelen en mijn sterk ontwikkelde creatief/analytisch brein.

Waar ik het meest trots op ben in mijn leven is dat ik de stap heb gemaakt om voor mezelf te kiezen. Samen met de liefde van mijn leven te verhuizen naar een andere stad en omgeving waar ik meer IK kan zijn, met onze diertjes, de mooie natuur en de mentaliteit die mij meer past.

De tip die ik dan ook graag aan mensen met autisme wil meegeven is jouw leven naar jouw behoeftes indelen, ook al wijken die compleet af van de norm. Dat betekend dat je soms afscheid moet nemen van mensen, gewoontes of een omgeving die jou anders opbreekt. Daar komen vanzelf weer nieuwe mensen, gewoontes etc. voor in de plaats. Maar dan compleet ingericht op wat jou goed doet. Oh ja! En hulp vragen waar je dat nodig hebt.

Ik ben Ingrid, 42 jaar en samen met mijn man heb ik een dochter van 12 en een zoon van 10 jaar. Ik werk 24 uur in de week en in mijn vrije tijd mag ik graag lezen, schrijven of op een andere manier creatief bezig zijn.

Een jaar of vier geleden kreeg ik de diagnose autisme. Niet lang daarna kwam ik met een burn-out thuis te zitten. Achteraf een periode waarin ik veel over mijzelf en autisme heb geleerd. Na eerst een paar maanden op de bank naar Netflix te hebben gekeken, kwam ik langzaam tot rust en ging ik mijn leven eigenlijk opnieuw inrichten. Ik heb geleerd om naar mijn gevoel en lichaam te luisteren. En ik weet nu hoe belangrijk de juiste balans tussen inspanning en ontspanning voor mij is en wat ik daarvoor nodig heb. Dat ik daar iedere dag opnieuw bij stil moet staan, anders ren ik mezelf - zonder dat ik het in de gaten heb - voorbij.

Ik ben trots op het feit dat als ik een doel voor ogen heb, ik me door niets of niemand tegen laat houden. Daardoor sta ik waar ik nu ben en weet ik wat ik nodig heb om gelukkig te zijn.

Mijn tip aan mensen met autisme is: 
Probeer uit te vinden wat voor jou de juiste balans is en wat jij nodig hebt om je leven zo goed mogelijk in te richten. Vraag anderen daarbij om hulp, als je er zelf niet uit komt.

Ik ben Nikki, 35 jaar oud en 5 jaar geleden gediagnosticeerd met ASS. Ik ben getrouwd en moeder van twee kinderen. Ik hou van lezen, schrijven, tekenen, puzzelen, tv kijken...Veelal dingen die je makkelijk alleen kunt doen, dus.

De impact van autisme op mijn leven ervaar ik als groot. Ik ben in mijn jeugd regelmatig gepest en buitengesloten, met de nodige gevolgen voor mijn zelfvertrouwen en zelfbeeld. Veranderingen vind ik een verschrikking en leiden regelmatig tot gevoelens van paniek. Moeheid is haast een constante factor in mijn leven. Door bijvoorbeeld prikkels, maar ook door slaapproblemen. Er is altijd wel iets gaande in mijn hoofd. Of het nou gesprekken zijn die ik herhaal of juist aan het voorbereiden ben, situaties die ik probeer te visualiseren, irritante liedjes die op een eindeloze 'repeat' lijken te staan; stil is het nooit. En hoewel ik heel gevoelig ben voor de energie van anderen, lijkt het alsof anderen mij niet of nauwelijks kunnen lezen. Daardoor lijkt het vaak beter te gaan dan het gaat en ik zal wat dat betreft niet snel mijn ware gezicht laten zien.

Ik ben een doorzetter. Eerlijk en betrouwbaar. Ik zal altijd alles op alles zetten om er te zijn voor de mensen die belangrijk voor mij zijn. Het meest trots ben ik op mijn kinderen en de band die ik met hen opbouw. Het feit dat ik in staat ben sorry tegen hen te zeggen en hen leer dat je fouten kan en mag maken. Het bewust praten over gevoelens. Het bieden van structuur en rust en mede daardoor het creëren van een veilige basis.

Mijn tip aan mensen met autisme is om tijd aan jezelf te besteden. Om jezelf te leren kennen en van daaruit te starten met het bouwen van een leven dat werkt voor jou.

Ik ben Nova. Ik ben 13 jaar oud en woon met mijn vader, moeder, 2 broertjes, een hond, een kat en een hamster.

Ik ben heel graag creatief bezig, ik kijk graag op Netflix Ginny en Georgia en nog meer series. Ook Tiktok en Instagram ik graag. Daarnaast experimenteer ik graag met make-up. En verder zorg ik graag voor dieren. Dieren maken mij erg gelukkig. Ik vind mode ook geweldig.

Een voordeel van autisme vind ik dat ik heel veel mensen heb leren kennen met autisme, en dat ik nu ook met mijn moeder een community ben begonnen voor pubermeisjes met autisme (zie assmeisjes.nl) Daar heb ik al wat lieve meiden leren kennen.
Een nadeel van autisme vind ik dat ik snel overprikkeld raak, ik moeite heb met sociaal contact en ik niet naar school kan door mijn autisme.

Ik ben erg trots op de community die mijn moeder en ik begonnen zijn, mijn uiterlijk, de dingen die ik al behaald heb en ik ben trots op mijn gezin.

Als tip voor anderen met autisme wil ik zeggen dat je je er niet voor hoeft te schamen en je er niet alleen voor staat. Er zijn zoveel leuke en hippe mensen met ASS.

Ik heet Elena en ben 7 jaar. Ik woon samen met mijn zusje Talitha, mijn vader en mijn moeder.

Ik vind paardrijden erg leuk. Ik ga 3 zaterdagen in de maand naar de manege, om op Suus te rijden. Ik ben dol op Suus! Ik reed eerst in een groepje, maar dat waren teveel prikkels. Nu krijg ik privéles; dat vind ik fijn.

Elke donderdag mag ik naar begeleiding, van zorg op maat, ook op een manege! Ik krijg daar therapie. De paarden en de begeleiding helpen me bijvoorbeeld met zelfvertrouwen krijgen. Als ik paarden zie dan word ik rustig. Ik voel me geaccepteerd en weet dat ik mezelf kan en mag zijn. De pony die ik daar altijd poets heet Jolie. Ik rij niet op haar, dat wil ik alleen op Suus. Soms poets ik meer pony's. Ik doe daar ook andere dingen, zoals knutselen en kletsen.

Het voordeel van autisme is dat ik goed kan paardrijden en helemaal op kan gaan in paarden. Paarden en Toy Story zijn mijn grootste interesse. Ik weet er veel over en vind het leuk om er nog meer over te leren. Het nadeel van autisme is dat geluiden harder zijn. Geen structuur vind ik moeilijk. Taal neem ik letterlijk, waardoor er vaak miscommunicatie is. Ik raak overstuur als mensen "grapjes" maken die ik niet begrijp. Ik kan moeilijk oogcontact maken, dit vind ik zelf niet erg, maar sommige mensen willen persé dat ik ze aankijk. Dat voelt niet goed.

Ook vind ik alles rondom corona moeilijk. Vorig jaar met de eerste lockdown had ik een regressie. Ineens kreeg ik thuisonderwijs en viel mijn structuur weg. Toen ik na de zomervakantie overging naar groep 3 (regulier onderwijs) ging het echt mis. Ik wilde niet meer naar school en huilde elke dag. Ik werd er letterlijk ziek van dat ik elke dag naar school moest. Mijn ouders hebben aan de bel getrokken en ik heb een Tijdelijke Onderwijs Plek gekregen op een SBO-school. Ik ga weer met plezier naar school en voel me veilig. De TOP plek verloopt binnenkort. Hopelijk mag ik op deze school blijven.

Mijn naam is Maxine.
Ik ben 2 jaar geleden gediagnosticeerd met ASS, na een lange zoektocht en een stevige depressie. De diagnose heeft mij enorm geholpen en ik ben veel te weten gekomen over mijzelf.

Autisme heeft voor het grootste deel een positieve impact op mijn leven, in de zin dat ik meer zelfkennis heb en ook meer geduldig met mezelf ben. Ik hoef niet meer mezelf constant te vergelijken met de ontwikkeling van andere mensen en dat heeft mij rust gegeven.

Ik ben het meest trots op mijn zelfstandigheid. Ik ben vorig jaar begonnen aan een universitaire opleiding, anderhalf uur van huis, terwijl mijn behandeltraject bij mijn therapeut voltooid was. Mijn persoonlijke ontwikkeling is met sprongen vooruitgegaan en ik ben trots dat ik het helemaal zelf heb bereikt.

Mijn tip aan mensen met autisme is dat je je persoonlijke grenzen goed in de gaten moet houden en ze bewaken. Zelfkennis is een van de belangrijkste dingen die je kan hebben.

Ik ben Monique de Clerck (29). Ik kreeg mijn autismediagnose een jaar geleden, op mijn 28e. Ik ben 13 samen met mijn lieve man, waarvan 3,5 jaar getrouwd. Ik heb pedagogiek gestudeerd, maar vanaf mei start ik een traineeship tot software developer. Mijn hobby's zijn alles wat met creativiteit te maken heeft: van tekenen tot fotograferen, van haken tot programmeren en van diamond painting tot het schrijven van artikelen voor mijn website MijnAutisme.

Natuurlijk heeft autisme een grote impact op mijn leven, maar ik probeer het altijd zo positief mogelijk te bekijken. Ondanks dat sommige prikkels intens en vervelend kunnen zijn, kunnen ze soms ook heel intens en mooi zijn. Ik zie de mooiste details en ik kan heel vrolijk worden van bepaalde liedjes. Door de uitdagingen die ik door mijn autisme heb meegemaakt, heb ik veel doorzettingsvermogen gekregen. En door alle negatieve dingen, zie ik juist hoe waardevol alle positiviteit is in mijn leven. Hij heeft mij leren waarderen wat ik wel kan en wat ik al heb.

Ik ben trots op mijn doorzettingsvermogen. Daardoor heb ik mijn VWO afgerond en mijn HBO pedagogiek diploma behaald. Ook ben ik trots dat ik nu de gewaagde stap durf te zetten naar programmeren. Verder ben ik erg trots op de website die ik momenteel aan het opzetten ben, ik hoop hiermee autisme positiever, maar vooral realistischer in beeld te kunnen krijgen! Als laatste ben ik erg trots op mijn man en hoe hij omgaat met mijn autisme.

Mijn tip aan mensen met autisme is om vooral jezelf te zijn! Het is namelijk erg zwaar en vermoeiend om je anders voor te doen dan wie je echt bent. Door jezelf te zijn geef jij jezelf meer rust, maar misschien nog wel het belangrijkste: Je bent het mooiste en het leukste als jij jezelf bent!


Ik ben Marjanne, 41 jaar en woon alleen (met 2 konijntjes) in Veenendaal. Ik doe vrijwilligerswerk in een asiel/pension (voornamelijk katten) en in een hospice. Bijna een jaar geleden kreeg ik de diagnose ASS, na járen een andere diagnose te hebben gehad, wat voor mij een opluchting was.

Autisme betekent voor mij dat ik over alles veel nadenk en meestal moe ben. Sociale dingen kunnen fijn zijn, maar kosten veel energie, zowel op het moment zelf als daarvoor en daarna, door het vele nadenken erover ('voorbereiding' en 'evalueren'). Ik kan ook last hebben van geluiden of geuren. Mooi is dat ik érg kan genieten van kleine dingen, vooral in de natuur of muziek, en dat ik gevoelens soms goed kan uiten in (abstract) schilderen en gedichten.

Ik ben blij dat ik steeds beter leer mijn leven in te vullen zoals dat bij me past; doen wat ik waardevol vind en waar ik kwaliteiten in kan zetten, zoals m'n beide vrijwilligersbaantjes (waar ik over 'diepere dingen' kan praten en interesse in mensen in het hospice en toch wel een bijzondere band met dieren kan voelen in het asiel/pension); mezelf meer rust en ruimte gunnen, waardoor het leven veel prettiger is dan voorheen.

Ik leef natuurlijk nog niet heel lang met de kennis van m'n eigen autisme, maar wat mij tot nu toe erg heeft geholpen is contact zoeken met lotgenoten; mensen die dingen écht herkennen, misschien al wat meer ervaring hebben, dus ook tips kunnen geven, kunnen helpen om bij jezelf dingen te herkennen enz. En als het nodig is, zoek en vraag passende hulp. Ik heb een hele fijne persoonlijk begeleidster die ook echt kennis heeft van autisme.

Ik ben Jam van der Aa, kunstenares @jamvanderaa (kunst) en @alsana.a (autisme) en jamvanderaa.nl

Ik ben een ontzettend nieuwsgierig mens. Nieuwsgierigheid vind ik ook in andere mensen een mooie eigenschap. Ik houd van dingen maken. Of het nu een zelfbedacht recept voor een gerecht is, een ventilator, een broek, een borduurwerk, een tekst of een bouwpakket...Alleen van praatjes maken met onbekenden houd ik niet. Ik zou vaak het liefst onzichtbaar zijn.

Ik heb heel erg geworsteld met de "Dingen". Door de (late) ontdekking dat ik autist ben, heb ik een nieuwe, reëlere kans gekregen om naar mezelf te kijken. Zowel op relationeel (in een brede zin van dat woord) als op professioneel vlak. Ook al beschrijft autisme vooral mijn beperkingen, ik leer er vreemd genoeg toch ook beter mijn mogelijkheden door kennen.

Ik ben trots op het feit dat ik zó ver gekomen ben, zonder rekening te (kunnen) houden met mijn specifieke uitdagingen. Ik ben gewoon een laatbloeier. Het is prettig dat ik de truc van het aanpassen goed kan, maar het is ook fijn dat dat nu niet meer altijd hoeft.
Ik ben er trots op dat ik nu meer mezelf durf te zijn en beter durf te vragen om wat ik nodig heb.

Door autisme kun je sommige dingen beter dan neuroypische mensen. En ook slechter. Ik weet dat het onprettig is om geconfronteerd te worden met de dingen die je niet goed kunt. Maar mijn tip voor anderen met autisme is, dat het helpt als je die dingen óók erkent. Want je kunt een heleboel dingen redelijk goed oefenen of "hacken". 
Autisme is zelden een excuus. Autist zijn is heel dubbel; dat dubbele gevoel kun je maar het beste leren verdragen.

Ik ben Robin, 19 jaar en woon op kamers. Ik studeer HBO Communication and Multimedia Design, verder hou ik van tatoeages, tekenen, gamen en muziek. Mijn favoriete artiest is Eminem, ik heb een tattoo van hem omdat hij veel betekend voor mij. Ook ben ik transgender, dat betekent dat ik als meisje geboren ben maar dat ik mij nu als man identificeer.

Ik heb mijn diagnose autisme nog niet zo lang, maar ik heb het wel al geaccepteerd en weet nu waarom ik dingen zo lastig vind. Wat ik merk is dat ik het volwassen leven heel moeilijk vind. Zelf dingen regelen, zelf dingen betalen en zelf dingen uitzoeken vind ik erg lastig omdat ik vaak niet weet waar ik moet beginnen. Ook is sociaal contact een lastig dingetje. Ik vind het moeilijk om contacten te leggen en vriendschappen te starten.

Mijn transitie is natuurlijk een hele verandering, niet alleen voor mij maar ook voor anderen. Het is als eerste moeilijk om er achter te komen dat dit is hoe je je voelt, en dit vervolgens aan anderen vertellen is nog het engste. Het voelt alsof ik in een lichaam zit wat niet bij mij hoort en dat roept veel emoties en onzekerheden op. Vaak weet ik ook niet hoe ik met deze emoties om moet gaan. De volgende stap voor mij is een genderkliniek die mij kan helpen met mijn medische transitie.

Waar ik erg trots op ben is dat ik goed van mezelf weet waar ik voor sta. Ik kan helemaal opgaan in de dingen die ik leuk vind en hier weet ik veel over te vertellen. Ook spendeer ik veel tijd om goed te worden in iets wat ik leuk vind.

Wat ik mee wil geven aan anderen: laat niemand anders je vertellen wie je moet zijn, dat bepaal je lekker zelf!

Mijn naam is Lisa Verdoorn, 31 jaar en creatieve duizendpoot. Ik maak, schrijf, wil alles weten en begrijpen, wil teveel waardoor de mogelijkheden mij wel eens overspoelen en er niks meer uitkomt. Telefoon uit, internet uit, rust en mijn liefste vriend de natuur en vooral de zee. Sinds kort heb ik de basgitaar ontdekt die door zijn zware, vibrerende noten rust brengt in mijn hoofd.

In maart 2021 (net) kreeg ik de diagnose ASS en ADHD, na vele malen vastlopen. Jezelf en de wereld niet snappen, maar er wel bij willen horen want dat moet of in ieder geval zo voelde dat. Dit bereikte zijn hoogtepunt in juli 2020. Ik ben de persoon dankbaar die mij vertelde dat ik misschien autisme heb, want dit heeft ertoe geleid dat ik na al die jaren mezelf kan gaan begrijpen, mezelf kan zijn en mezelf niet meer hoef te bewijzen met dingen die ik andere mensen zo makkelijk zie doen. Ik weet dat de impact voor mijn diagnose groot was, dat benauwende situaties niet ongewoon waren en mijn grenzen ver te zoeken. Ik moet de impact van na de diagnose nog gaan ondervinden, een plek geven en voel nu dat ik kan ademen en behoefte heb aan rust, stilte en natuur.

Ik ben trots dat ik ondanks alles mezelf altijd overeind heb gehouden, een doorzetter ben en over het algemeen een positieve denker. Ook ben ik trots op mijn vluchtmanier die ik jaren hanteer om naar verre oorden te gaan omdat (daar kom ik nu achter) ik dan even ver weg was van alle verwachtingen, stress in alledaagse dingen en het niet toekomen aan mezelf. In verre oorden heb ik zelf de controle, ben ik bij de zee en niemand vindt mij dan gek want ik ben toch al een rare toerist ;-) Dit heeft mij de allermooiste plekjes laten zien waar ik nog vaak over droom.

Ik ben nog vol op ontdekkingstocht. Een tip aan andere mensen met autisme is om dicht bij jezelf te blijven en je grenzen aan te geven. Ik probeer mezelf ook vooral op de positieve kanten te richten van ASS en de puurste versie van mezelf terug te vinden. Dat lucht echt heel erg op.

FANN moederdag 

SAM
Ik ben Sam, 20 jaar en studeer toegepaste psychologie in Eindhoven. Ik heb autisme. Ik woon samen met onze vader, moeder en 2 honden in Tilburg.


Het voordeel van autisme vind ik dat ik vaak een andere kijk op dingen heb, waardoor ik creatiever kan zijn. Het nadeel van autisme vind ik dat neurotypische mensen mij vaak niet begrijpen en erg weinig weten van autisme. En als ze wel iets denken te weten dan zijn het vaak enorme vooroordelen zoals niet sociaal kunnen

zijn.


Onze moeder heeft ook autisme. Dat heeft voordelen. Zij begrijpt ons een stuk beter dan de meeste andere mensen omdat haar brein hetzelfde werkt. Mijn moeder en ik lijken erg op elkaar en dat vind ik leuk. Daarnaast is ze echt heel erg grappig, vaak zonder dat ze het zelf in de gaten heeft.


We wensen haar niet alleen met moederdag iets toe :-) We houden gewoon heel veel van haar en willen dat ze een fijn en een lang en gelukkig leven heeft


Tip voor andere meiden met autisme: Blijf dicht bij jezelf, je bent goed zoals je bent.

Mariëlle
Ik ben Mariëlle, 47 jaar, getrouwd met Collin en weet sinds 5 jaar dat ik autistisch ben. Ik ben altijd op zoek geweest naar wie ik ben. De diagnose bood antwoorden, waardoor ik ook de buitenwereld beter begrijp en weet ik dat ik niet alleen ben. Sinds 2 jaar werk ik als ervaringsdeskundige bij RIBW Brabant en ondersteun ik mensen met een psychische kwetsbaarheid in hun herstelproces en draag ik bij aan autismedeskundigheidsbevordering van zorgprofessionals.


Door de autismediagnose ben ik van een onzichtbaar naar een zichtbare ik gegaan. Ik heb mijzelf gevonden, mijzelf leren begrijpen, mijn grenzen leren kennen en leren aangeven. Het heeft een positieve impact op mijn leven gehad.


Na Sams geboorte ben ik in een hyperfocus op het moederschap terechtgekomen. Ik ben gestopt met werken, vond het heerlijk om met haar te wandelen, boodschapjes te doen, te spelen, te zorgen, maar ook tijd voor mijzelf te hebben als ze even sliep. Zo ook bij Billy, 5 jaar later toen Sam op school was. Achteraf gezien heb ik onbewust naar mijn gevoel geluisterd. Ik had mijzelf niet zolang staande gehouden als ik was blijven werken en het gezin draaiende had moeten houden.


Mijn dochters hebben ook autisme. Dat heeft vooral voordelen. In ons gezin communiceren we direct, hoeven geen rekening te houden met verborgen

boodschappen, hoeven geen sociale maskers op te zetten, maar kunnen onszelf zijn. We weten van elkaar wat overprikkeling betekent en je kan je even onttrekken van alles zonder dat dat ‘ongezellig’ is. Mijn autisme zorgt ervoor dat ik mijn kinderen beter begrijp in hun zoektocht naar handvatten en dat ik ze kan ondersteunen in uitleg naar de buitenwereld toe.


Mijn tip aan autistische moeders: Durf in de opvoeding naar jezelf te luisteren, wat jij belangrijk vindt, wat jouw grenzen zijn, wat jij denkt dat er nodig is voor je kind. Wij kunnen een wat andere kijk op dingen hebben, een wat andere insteek of net dat andere idee over de opvoeding. Dat kan en mag! Dat is niet fout, alleen soms wat anders.

BILLY
Ik ben Billy, 15 jaar en zit in de 3e klas middelbare school. Ik heb autisme. Ik woon samen met onze vader, moeder en 2 honden in Tilburg.


Een nadeel van autisme vind ik dat andere kinderen in mijn klas mij vaak niet begrijpen en heel snel oordelen zonder dat ze iets weten. Hierdoor vind ik het moeilijk andere mensen te vertrouwen, dat ze echt menen wat ze zeggen of dat het nep is. Een voordeel van autisme vind ik dat ik altijd eerlijk ben, maar dat is voor andere mensen vaak wat lastiger, ze vinden mij dan té eerlijk.


Onze moeder heeft ook autisme. Dat heeft voordelen. Zij begrijpt ons een stuk beter dan de meeste andere mensen omdat haar brein hetzelfde werkt. Mijn moeder houdt ook van gamen op de XboX en dat vindt ik echt heel leuk. Dat doen we dan ook wel eens samen. Ook doet ze mee met Just Dance, dat is echt grappig.


We wensen haar niet alleen met moederdag iets toe :-) We houden gewoon heel veel van haar en willen dat ze een fijn en een lang en gelukkig leven heeft


Tip voor andere meiden met autisme: Blijf dicht bij jezelf, je bent goed zoals je bent.⠀

Tamara
Ik benTamara, moeder van 4 kinderen tussen 12 en 17. Sinds een jaar weet ik dat ik autisme en ADHD heb.


De diagnose heeft mijn leven op de kop gezet. Ik heb sinds mijn puberteit geworsteld met mezelf, maar dacht altijd dat het wel ‘behandelbaar’ was. Sinds de diagnose moet ik opnieuw beginnen. Leren wat echt past bij mij en de lat minder hoog leggen. Hierdoor werk ik sinds een jaar niet meer en gaan we in de toekomst op zoek naar andere daginvulling.


Als ik kijk naar de impact van autisme op mijn moederschap, dan merk ik dat ik niet de hele dag kan ‘aanstaan’. Meerdere keren per dag trek ik me even terug om bij te tanken. Tijdens de basisschoolperiode kon ik geen ‘schoolpleinmoeder’ zijn of vrijwilliger tijdens uitjes of activiteiten. Dit was te onoverzichtelijk en chaotisch voor me. Als ik het wel eens deed, omdat ik niet altijd ‘nee’ wilde zeggen, moest ik dagen bijkomen.


Omdat mijn dochter ook autisme heeft, begrijp ik haar beter, want ik herken sommige struggles (voordeel). Maar toen ze kleiner was en veel boze buien had, kon ik daar absoluut niet mee omgaan. Dat gaf teveel prikkels (nadeel). Ook heeft ze me een behoorlijke periode geclaimd en voelde zij nog niet aan dat het voor mij soms teveel was. Nu ze bijna 15 is, wordt dat beter. We kunnen enorm met elkaar lachen en samen opgaan in onze liefde voor natuur en dieren.


Ik ben er trots op dat ik er nog steeds ben. Ik heb veel voor mijn kiezen gehad, veel depressies, en steeds krabbelde ik weer uit dat dal. Ik ben een vechter en hierdoor zover gekomen als dat ik nu ben. Nu mag ik nog wat milder worden voor mezelf.


Aan andere moeders met autisme wil ik de tip geven zichzelf niet te vergelijken met andere moeders. Dan zie je vooral de buitenkant. De ‘alleskunners’ ploffen ’s avonds ook moe op de bank en zijn hun kinderen soms zat. Maak vooral goede afspraken thuis, zodat het voor iedereen duidelijk is. Ik ben altijd open tegen mijn kinderen. Ze mogen mijn kwetsbaarheid zien, hierdoor hebben ze ook sneller begrip. Andersom zijn ze ook open en eerlijk naar mij toe.


Benthe
Ik ben benthe en ben 14 jaar. Ik woon samen met mijn moeder, stiefvader, broer, zus en broertje.


Een voordeel van autisme is dat als ik iets interessant vind, ik er alles over wil weten en hier veel plezier aan beleef. Een nadeel is dat ik snel hoofdpijn krijg op drukke plekken en dat ik bijna niks lust.


Mijn moeder heeft ook autisme. Het voordeel daarvan is dat ze mij sneller begrijpt dan anderen. Een nadeel is dat ze ook snel overprikkeld is.


Ik vind het leuk dat ik met mijn moeder kan lachen en dat we allebei van dieren houden. Ik wens haar nog veel moederdagen toe.

Miranda en Sterre

Ik ben Miranda, 51 jaar. Ik portretteer de vrouwen en meisjes met autisme voor FANN. 

 

Op mijn 34e is Sterre geboren. Een zwangerschap en gezinsuitbreiding betekent veel schakelen en organiseren, om overzicht te kunnen houden. Mijn man en mijn ouders zijn hierin altijd een enorme steun geweest.

 

Het moederschap is het mooiste wat me is overkomen, het heeft me geleerd om beter met veranderingen om te gaan, maar bovenal heeft het me zachter, flexibeler en geduldig leren zijn.

 

Sterre heeft ook autisme. Wij denken en spreken dezelfde taal, hebben dezelfde humor (die anderen vaak niet begrijpen). Er is ongelooflijk veel herkenning en we zijn open en eerlijk naar elkaar. Onze band is hecht, ik begrijp als geen ander de uitdagingen waarmee zij te maken heeft en kan haar helpen om voor haar die vertaalslag te maken. Een nadeel is dat wanneer één van ons overprikkeld en uit balans is, dat zijn weerslag op de ander heeft. Stabiliteit is daarom belangrijk.

 

Mijn tips aan moeders met autisme: Neem tijd voor jezelf, dat is niet egoïstisch en maakt je geen slechte moeder. Geef op zijn tijd de zorg (indien mogelijk) even uit handen en trek je niets aan van de zgn. ‘moedermaffia’, die weten het altijd beter.

Jij kent je kind het beste, volg je gevoel als het aankomt op hulpverlening en wees gerust kieskeurig wie of wat bij jullie het beste past. Het is voor iedereen vallen en opstaan, of je nu wel of niet autistisch bent, de perfecte moeder bestaat (gelukkig) niet.

 

 

Ik ben Sterre en 16 jaar. Ik heb autisme. Het heeft alleen maar voordelen dat mijn moeder ook autisme heeft. Ze begrijpt mij onwijs goed en we voelen elkaar goed aan. Ik vind het leuk dat zij mij volledig accepteert om wie ik ben en mij ruimte geeft om eigen beslissingen te maken, ondanks mijn keuzestress. Ze zal me nooit forceren om iets te doen waar ik nog niet klaar voor ben. Ook vind ik het leuk dat ze niet alleen mijn moeder is, maar ook een goede vriendin. Ik kan haar alles vertellen. We hebben geen geheimen.

 

Ik wens mijn moeder voor moederdag dat we nog vele jaren bij elkaar mogen zijn.

Ik ben Sabine 34 jaar, gelukkig getrouwd, in 2017, met mijn man. We wonen samen en hebben een hondje. Ik ben vrijwilliger in een kinderdagverblijf in een bosrijk gebied met dieren, ik heb het erg naar mijn zin. Ik ben een vriendelijke vrolijke vrouw die meelevend en lief is voor mens en dier. Ik ben creatief en ambitieus. 

Ik was 5 jaar toen ik de diagnose PDD-NOS (ASS) kreeg. Mijn ouders hebben het me verteld toen ik 8 jaar was. Ik heb snel last van een vol hoofd. Van te veel informatie en prikkels word ik snel moe en gevoelig, mijn emoties worden dan extra sterk. Ik wil alles zo goed mogelijk doen, meer dan alleen 100% procent, ook voor anderen, waardoor ik mezelf vergeet. Ik vind het heel lastig om kritiek te krijgen, kan er heel lang mee zitten en me rot voelen.

Ik ben er trots op dat ik visueel ben ingesteld, de kleinste details kan zien en een goed geheugen heb. Ik werk ook heel precies en nauwkeurig, hierdoor ben ik heel creatief.
Ik doe allerlei handwerk, bijv. breien, haken, werken met een naaimachine en tekenen. Mijn doorzettingsvermogen heeft mij geholpen mijn doelen, die onmogelijk leken, te bereiken. En het is me gelukt. Ik heb een lieve man die veel van mij houdt, ik heb leuk werk en een rijbewijs. Weliswaar heb ik ondersteuning nodig maar ik heb zelf gekozen wat ik graag wil in mijn leven en ik ben hier gelukkig mee.

Mijn tip aan mensen met autisme is: Ik ben zelf open en eerlijk over mijn autisme bij mensen die me vertrouwd zijn, bijvoorbeeld bij mijn familie, vrienden en mijn werk. Ik krijg daardoor meer begrip en voel mij vrijer om mezelf te zijn.

Mijn naam is Sanne, ik ben 27 en woon sinds kort samen met mijn hondje Mila. Ik volg een deeltijdopleiding tot goudsmid en in mijn vrije tijd wandel ik graag in de natuur. Daarnaast heb ik een website en YouTube kanaal genaamd Een Beetje Bijzonder. Hier deel ik mijn ervaringen met autisme.

Mijn autismediagnose kreeg ik toen ik 17 jaar oud was. Het gaf mij een antwoord op de vraag waarom ik de wereld zo anders ervaarde.
Hoe de impact van autisme op mijn leven is, verschilt. Soms meer, soms minder, maar het is altijd aanwezig. Dat prikkels intenser binnenkomen, heeft voor mij de meeste impact. Ik ben vrij snel overprikkeld, zeker in een drukke omgeving. Hierdoor kan ik erg moe zijn. Maar zodra ik in de natuur ben is die golf aan prikkels juist fijn. Ik zie ieder bloempje en hoor iedere vogel.

Ik ben trots op waar ik nu sta in mijn leven. De afgelopen jaren waren niet altijd makkelijk en mijn fysieke en mentale gezondheid zijn erg slecht geweest. Autisme (of eerder het niet weten) is daar indirect de oorzaak van geweest. Maar met hulp van familie, vrienden en hulpverleners is het me gelukt om erbovenop te komen. Een aantal jaar geleden leek dit nog onmogelijk, dus ik ben er trots op dat het me toch gelukt is. Daarnaast ben ik trots op Een Beetje Bijzonder. Het is iets van mij wat ik deel met de wereld en in de reacties die ik krijg hoor ik dat anderen er iets aan hebben. Dat doet mij erg goed.

Mijn tip aan mensen met autisme: Probeer je leven in te delen op een manier die goed is voor jou, ook al is het niet zoals de ‘norm’. Jarenlang heb ik geprobeerd om te doen waarvan ik dacht dat het van me verwacht werd, maar ik werd er niet gelukkig van en mijn gezondheid ging achteruit. Nu leer ik wat goed is voor mij en wat ik nodig heb. Ik leer mezelf steeds beter kennen. Dit is een zoektocht. Niet altijd makkelijk, maar zeker de moeite waard!



Ik ben Willeke, 33 jaar. Ik heb een eigen huis met een tuin waarin ik graag bezig ben. Scouting is mijn grootste hobby. Lekker actief buiten met de kinderen van mijn groep of andere volwassenen. Een plek waar ook bijna alles kan en mag. We doen zeer afwisselende dingen, perfect voor mij omdat ik heel veel dingen leuk vind. Ik sport ook veel en graag, maar hou niet zo van kiezen dus volg ik elke dag andere sportlessen.


De rol van autisme in mijn leven is groter dan ik lang gedacht heb. Ik heb de diagnose al bijna 10 jaar, maar ik leer de afgelopen tijd pas echt hoe mijn autisme werkt en hoe ik daar beter mee om kan gaan. Dat ik veel nadenk over alles (echt álles) heeft denk ik de grootste impact. Dit levert regelmatig veel vragen, onrust, spanning en soms zelfs paniek op. Er gaat zoveel door mijn hoofd dat ik het overzicht verlies. Zeker als dingen onvoorspelbaar of onduidelijk zijn en als iets anders loopt dan ik bedacht had. Het vele nadenken en de gevoeligheid voor prikkels zorgen ervoor dat dingen mij meer energie kosten, zowel vooraf, tijdens als na een activiteit of afspraak.

Aan de andere kant vind ik het ook fijn om zo veel en diep na te kunnen denken. Het levert vaak creatieve ideeën en inzichten op.


Ik ben trots op mijn doorzettingsvermogen. Ondanks alle moeilijkheden ga ik dingen niet uit de weg. Als ik ergens aan begin, maak ik het ook af. Zo is ook afspraak voor mij afspraak, hoe lastig iets ook is.


Bij de andere FANN foto’s zie ik al veel tips, voor mensen met autisme, over jezelf proberen te zijn en openheid naar je omgeving. Hier ben ik het helemaal mee eens. Om het over een andere boeg te gooien, wil ik praktische suggesties geven. Ik heb veel last van prikkels van buitenaf. Het helpt mij om die soms te kunnen afschermen of beperken. Denk hierbij aan een koptelefoon (eventueel met muziek of rustgevende geluiden), friemelmaterialen, zonnebril, etc.




Ik ben Anne-Claire (38 jaar). Ik ben afgestudeerd als bewegingstechnoloog en orthopedagoog en heb autisme, ADHD en dyslexie. Het liefst ben ik in de natuur, daar kan ik me echt ontspannen. Verder heb ik veel interesses en hobby’s, zoals tekenen, lezen (vooral fantasy en SciFi), sterrenkunde, constructiemateriaal en pianospelen.

Door m’n autisme beleef ik de wereld intens. Ik raak snel overprikkeld en m’n hoofd word een warboel door verandering of onduidelijkheid. Hierdoor lukt het helaas niet om te werken. Gelukkig zijn er genoeg andere dingen waarmee ik iets positiefs voor de wereld kan betekenen. Zo help ik bijvoorbeeld als vrijwilliger mee aan projecten rondom autisme. Zelfstandig wonen lukt doordat ik een aantal keer per week begeleiding krijg, daar ben ik heel dankbaar voor.

Ik ben er trots op dat het me steeds beter lukt om m’n leven vorm te geven op een manier die bij mij past. Dat is een flinke zoektocht maar ik zet door. 

Mijn tip voor mensen met autisme: Hou regelmatig verwenmomenten voor je autisme. Koop bijvoorbeeld een vergrootglas of verrekijker en ga dingen lekker in detail bekijken, wrijf over structuren die je fijn vindt voelen, luister honderd keer hetzelfde liedje, verdiep je helemaal in een interessant onderwerp of draai rondjes en fladder met je armen. Net waar de autist in jou blij van wordt. Zo kun je ook regelmatig genieten van je autisme.



Mijn naam is Jip. Ik ben 7 jaar oud. Ik weet pas een paar maanden dat ik autisme heb. Mijn mama dacht het al wel langer. Ik woon samen met mijn super, super, super lieve hond Max van 6 maanden oud, onze kater Roger, mijn vader Michel, mijn moeder Isabelle en mijn zusje Kees van vijf jaar. We hadden eerst twee katten, maar Freddy is pasgeleden doodgegaan. Ik vond dat heel verdrietig, maar ook wel gek, want eigenlijk merk je er niets van dat ze dood is. Ik maak vaak ruzie met Kees omdat ze niet altijd wil doen wat ik wil en andersom, maar we spelen ook graag samen.

 

Doordat ik autisme heb, ben ik creatief. Ik vind tekenen en knutselen heel erg leuk. Maar wat ik echt interessant vind, is anatomie. Alles wat met het menselijk lichaam te maken heeft, vind ik leuk. Mijn lievelingsprogramma op televisie is topdoks. Ik onthoud bijna alles wat ze daar vertellen en weet dan ook heel veel over ‘ons lichaam’. Mijn grote droom is om Elbert en Rachel die het programma presenteren een keer in het echt te zien.


Ik ben in mijn familie niet de enige met autisme ook de broer van mijn oma heeft ASS. Hij heeft het syndroom van Asperger en mijn oma heeft zich nooit laten testen, maar denkt dat ze ook ASS heeft.


Ik schaam me soms een beetje dat ik autisme heb maar volgens mama moet ik het juist delen met mensen omdat dingen dan makkelijker worden. Ik weet niet of dat zo is. Ik vind het vooral heel vervelend om anders dan anderen te zijn.


Voordelen van mijn autisme weet ik niet. Een nadeel vind ik dat ik snel heel erg boos kan worden en het me dan niet lukt te stoppen met boos zijn. Dat vind ik echt superirritant. Ook vind ik nieuwe mensen heel vervelend, zeker als ze aan me gaan zitten. Ik vind Corona wel makkelijk nu, want je hoeft niemand meer een hand te geven of op een verjaardag te kussen!


Later wil ik graag dokter worden, maar ik vind naar school gaan helemaal niet leuk. Haha, dus ik weet nog niet zo goed hoe ik dat ga doen.







Ik ben Aaliyah, 17 jaar en nog maar net gediagnosticeerd met autisme. Mijn hobby's zijn paardrijden en ik doe aan vechtsport wing chun. Ik ben bezig met de kappersopleiding. 


De impact van autisme op mijn leven is dat er vaak niet wordt begrepen wat autisme inhoudt. Aan de buitenkant kan je dit niet van mij aflezen. Maar ik heb moeite met veranderingen, met plannen, ik lust geen groente en fruit en heb een zeer eentonig eetpatroon. Ik word daar vaak op aangekeken. Ook heb ik moeite met het tonen van emoties. Maar ik ben zeer gedreven in mijn opleiding en sport. Dat is dan weer het voordeel ervan! Ik ga er 100% voor. 


Ik ben trots dat ik op mijn 17e al bijna klaar ben met mijn opleiding. En dat ik dat toch maar even gefixt heb! Ondanks dat ik nog maar net gediagnosticeerd ben en het altijd best wel moeilijk heb gehad op school. Omdat ik altijd moe van alle prikkels was/ben. 


Mijn tip voor meiden met autisme: Het is niet erg om anders te zijn, zolang je in jezelf geloof en het voor jou zo passend mogelijk maakt. 



Ik ben Irene, francofiel en liefhebber van dans en sport.  

De diagnose autisme kreeg ik in 2008, nadat ik daarvoor meerdere malen was vastgelopen. Hierdoor vielen er veel dingen op hun plaats en verklaarde het ook waarom ik dingen op een bepaalde manier doe. In het begin was het moeilijk om te accepteren hoe ik er het beste mee om kon gaan. Gelukkig heb ik door de jaren heen met de juiste behandeling ervaren dat een leven met autisme helemaal niet lastig hoeft te zijn. Voor mij is het nu iets dat bij mij hoort, een kracht waardoor ik mijn talenten kan benutten. Zo help ik als ervaringsdeskundige bij diverse projecten zoals Human Library en werk ik als vrijwilliger bij de Nederlandse Vereniging voor Autisme (NVA).

 

Een nadeel van mijn autisme is dat ik soms overprikkeld raak en hierdoor op slot ga waardoor ik soms uit het niets, heel boos kan reageren. Het is ook lastig om spontaan iets te plannen omdat ik altijd moet nadenken over de hoeveelheid energie die het kost en de hoeveelheid prikkels die het geeft. Daarnaast vind ik het soms moeilijk om beslissingen te nemen omdat ik bang ben het verkeerde te kiezen. Aan de andere kant kan het vele nadenken hierover me nieuwe inzichten en ideeën geven. 


Ik ben trots op mijn doorzettingsvermogen en dat ik een normaal leven kan leiden met autisme. Dit is niet altijd makkelijk, maar ik probeer positief te blijven. Ik ga dingen niet uit de weg. Als ik aan iets begin dan maak ik het af. Ook ben ik trots dat ik mijn autisme kan zien als kracht.


Mijn tip aan mensen met autisme: Denk in mogelijkheden, niet in moeilijkheden, ga kijken naar wat er wél kan in plaats van niet kan. Probeer daarbij open en duidelijk te zijn naar wat je nodig hebt. Autisme gaat over aanpassen van jezelf en je omgeving. Soms kan dat met kleine dingen, zoals een rustige ruimte als je overprikkeld bent. Probeer vooral je leven te leiden op een manier die goed voor jou werkt. Ik heb jarenlang geleefd op een manier waarvan ik dacht dat dit de verwachting was, nu heb ik geleerd wat goed voor mij is en wat werkt.


Ik ben Karin, 45 jaar. Toen ik 24 was werd bij mij voor het eerst aan ASS, toen nog Asperger, gedacht door een hulpverlener. Zelf had ik daar niet aan gedacht, en ik herkende me ook helemaal niet in het beeld van autisme dat ik tegenkwam, nadat ik me erin ging verdiepen. Ik had allerlei problemen niet die beschreven werden bij mensen met autisme, en omgekeerd had ik problemen wel, die dan weer niet gekoppeld werden aan autisme. Zoals een gevoeligheid voor bepaalde geluiden, wat pas sinds kort tot de autismekenmerken hoort. Of vriendinnen, die ik dan weer wel had, net zoals een studie en bijbaan. Door het gebrek aan herkenning ging ik erg twijfelen aan de juistheid van de diagnose. Het is goed dat er nu meer aandacht komt voor (zelfstandige) vrouwen met autisme, zodat zij hopelijk wel herkenning kunnen vinden in elkaar en de diagnose, wat ik heb moeten missen.

Ik vind het lastig om te zeggen wat de impact van autisme is op mijn leven. Aan de ene kant heel veel, omdat een groot deel van mijn werk en vrijwilligerswerk te maken heeft met autisme. Aan de andere kant heb ik mijn leven al jaren aangepast aan mezelf, en zijn er momenten dan ik amper merk dat ik autisme heb. Op weer andere momenten, bijvoorbeeld als mijn leven niet loopt zoals ik graag had gewild, weet ik gewoon niet in hoeverre ik dat aan autisme moet wijten. Ik probeer ook om niet alles te labelen als ‘door autisme’, maar te zien als ‘zo ben ík’ of ‘dit hoort bij mij’.

Ik ben trots op mijn (vrijwilligers)werk op het gebied van autisme door de jaren heen. Voorbeelden zijn de belangenvereniging Personen uit het Autisme Spectrum, Autminds en de Onderzoeksagenda Autisme. Op mijn eigen website www.karinvandenbosch.nl vind je meer informatie over wat ik zoal doe.

Mijn tip aan mensen met autisme is om dichtbij jezelf te blijven. Leer jezelf kennen en probeer om te leven vanuit wie jij werkelijk bent.

Hai! Ik ben Sylvana (@wereldvanautisme), 33 jaar, en ik woon samen met mijn kat. Van beroep ben ik HBO-verpleegkundige (momenteel niet werkzaam). Een van mijn grote passies is salsa en bachata dansen! Ik vind hier ontspanning in. Ik heb een groot hart voor diertjes en ik ben graag creatief bezig. Dit jaar heb ik Wereld van Autisme opgericht, waar ik deel over (mijn) autisme. Ik schrijf o.a. gedichten en maak Survival Gidsen voor anderen met autisme.

 

Op mijn 31e kreeg ik de diagnose autisme. Het ‘niet afweten van mijn autisme’ heeft een grote impact gehad op mijn leven. Ik heb mij altijd anders en onbegrepen gevoeld. Ik kon nooit verklaren waarom. Dit heeft o.a. geresulteerd in een laag zelfbeeld, depressies en angstklachten. Ik heb jarenlang (onbewust) gemaskeerd in de hoop ergens bij te horen. Het is heel confronterend en verdrietig als je je ineens beseft dat je al die jaren ‘niet volledig jezelf was of kon zijn’. Ik ben mijzelf, en mijn identiteit, hierdoor verloren. Ik ben heel blij dat ik nu van mijn autisme afweet en ik mijzelf nu echt kan leren kennen en begrijpen.

 

Ik ben trots op mijn doorzettingsvermogen. Ondanks de vele tegenslagen en dieptepunten heb ik nooit opgegeven. Ik ben een vechter en heb mijzelf altijd weer weten te herpakken.

Daarnaast ben ik trots op Wereld van Autisme en mijn creativiteit die ik (ook) daar tot uiting komt. Ik ontvang vele positieve en lieve berichten van volgers. Zij vinden o.a. herkenning en steun in mijn posts. Het geeft voldoening dat ik anderen op deze manier kan helpen!

 

Mijn tip aan mensen met autisme: Wat mij enorm heeft geholpen na mijn diagnose is het contact met lotgenoten, zowel op sociale media als in mijn lotgenotengroep. Het is zo fijn als je eenmaal die (h)erkenning vindt die je al jaren zoekt en erachter komt dat je er niet alleen voor staat!

Mijn naam is Vera Helleman. Grondlegger van de EmotieCoach methode, schrijver van o.a. 'de emotie encyclopedie' en 'de kracht van autisme'. Ik zet mij in voor een positiever begrip over emoties en autisme. Ik ben gelukkig getrouwd, moeder van vier kinderen en tussen alle bedrijven door vind je mij veelvuldig te paard in de natuur om balans te bewaren.

Autisme, zo heet mijn moederplaneet. Het is mijn thuis. Het heeft me gemaakt tot wie ik als mens ben, in zowel het ontwikkelen van mijn kracht als in het bewust omgaan met de valkuilen en de wereld. Autisme is overal in mij en in wat ik heb aangetrokken en neergezet in het leven. Dat zie ik als een zegen. Het leven is rijk als autist. Diep, intens en daarom rijk.

Ik ben trots op het altijd concessieloos te zijn gegaan voor mijn eigen pad en het volgen van de integriteit van mijn hart in al mijn handelen. Autisme eigen en oh zo nodig in deze wereld.

Mijn tip voor mensen met autisme: Gooi de regels overboord die je blokkeren en ga voor het volgen van je innerlijke flow! Dáár vanuit verschijnen de parels die een ander over het hoofd ziet, maar jij in de wereld kunt zetten. Want we hebben ons hard nodig om verandering in de wereld te brengen.

www.verahelleman.nl

www.emotieexpertisecentrum.nl

Hallo! Ik ben Nikki (@oh.so.neurodivergent). Ik ben 34 jaar, woonachtig in Roosendaal, met mijn man en twee katten. Ik ben mij aan het omscholen tot sociaal werker (Social Work, richting GGZ-agoog). Op 22 juni 2021 (1 maand geleden) ben ik gediagnosticeerd met autisme, na een zoektocht van meer dan 2 jaar.

Al mijn hele leven heb ik het gevoel anders te zijn. Ik heb zelden echt aansluiting gevoeld met anderen, wat onder andere kwam doordat ik mij anders voordeed dan ik daadwerkelijk was. Het maskeren zat er al vroeg in en gebeurde bijna zonder dat ik het doorhad. Maar leeftijdsgenootjes hadden het wel altijd door. Ze vonden mij vreemd en vonden het raar dat ik mijzelf zo vaak ziek moest melden op school. Dat kwam, achteraf gezien, door psychosomatische klachten die ik kreeg doordat ik chronisch gestrest was. School was namelijk chaos: veel prikkels, veel informatie en sociaal kwam ik niet mee. Je komt in een vicieuze cirkel te zitten.

Gelukkig heb ik mij staande weten te houden. Op mijn vervolgopleidingen leerde ik mijzelf beter kennen en hoe ik kan communiceren. Dat is het voordeel van een sociale opleiding. Ik leerde daar ook dat ik flink doorzettingsvermogen heb, veerkrachtig ben en een unieke kijk op dingen heb. Nu ik de 30 gepasseerd ben, heb ik steeds minder de behoefte om mij te conformeren naar de maatschappij. Ik ben goed zoals ik ben. Daar ben ik trots op. Nu ik met mijn diagnose de bevestiging heb gekregen waardoor ik mij altijd zo anders voelde, kan ik het verleden een plekje gaan geven. Ik ga met volle moed vooruit.

Mijn tip voor anderen is dat wanneer je het gevoel hebt dat je misschien autistisch bent, je zeker op zoek moet gaan naar informatie. Leer andere autisten kennen, bijvoorbeeld op Instagram. Of ga eens naar een lotgenotencontact. Kijk of het mogelijk is om een diagnosetraject in te gaan. Omarm jezelf en wees mild. Je hebt jezelf en je omgeving zoveel te bieden! 

Ik ben Eden en ik ben 12 jaar. Ik woon met mijn papa, mijn mama, mijn broer, mijn zus en de poes Emma.

Ik heb autisme. Ik hou niet van onverwachte aanrakingen. Ik vind het vervelend als kinderen me tikken wanneer ze me iets willen vertellen. Ik hou wel van massages, dat verwacht ik en die zijn harder. Dat is oké. Aanrakingen vind ik vooral niet leuk als ik het niet verwacht. Ik ben ook rigide. Ik zit graag altijd op dezelfde plaats. Ik vind het vervelend als ik niet gewaarschuwd word als er iets gaat gebeuren of als we ergens naar toe gaan. Maar door het rigide ben ik ook perfectionistisch. 

Een voordeel van mijn autisme is dat ik door mijn perfectionisme verder kan komen met mijn talenten. Een nadeel van mijn autisme is dat ik, omdat ik anders denk, raar kan overkomen. Maar ik ben niet zo iemand die camoufleert. 

Wat ik moeilijk vind, is dat ik dyslexie heb. Ik kan niet makkelijk lezen, maar ik lees wel graag boeken. Mijn papa heeft me veel voorgelezen. Het zelf lezen is al veel verbeterd. Ik ben nu Harry Potter aan het lezen. Dat gaat traag.

Ik ben trots op mijn tekentalent. Ik teken vooral dieren, meisjes en fantasy.


Ik heb 3 tips voor kinderen met autisme. Als je last hebt van je oortjes maar wel naar muziek van je telefoon wil luisteren, dan kun je ook je oortjes in een grote koptelefoon leggen en die dan opzetten. Dan hoor je ook de muziek, maar heb je toch niets ‘in’ je oren gestoken. Als je moeilijk in ogen van mensen kunt kijken, dan kun je ook naar iets anders in het gezicht kijken. Als je niet graag knuffelt dan kun je tegen een knuffelpersoon van tevoren zeggen dat je niet graag knuffelt. 

Mijn naam is Suzanne, ik ben 33, woon samen met mijn vriend en ben in verwachting van mijn eerste kindje.

 

Twee jaar geleden kreeg ik de diagnose autisme. De uitleg was fijn, eindelijk weet ik waarom mijn hoofd werkt zoals het werkt. Tegelijkertijd kan het frustrerend zijn wetende dat sommige dingen niet zullen veranderen. Daar kan ik behoorlijk boos of verdrietig van worden. Aan de andere kant word ik beter in me aanpassen aan wat ik wel en niet aankan en kan ik er steeds beter mee omgaan.

 

Ik ben trots op alles wat ik tot nu toe bereikt heb. Ik heb veel gereisd. Ik heb gewoond in Canada, Ierland (2x), UK (Londen) en Australië. Ik heb daar veel van geleerd, zelfstandig naar de andere kant van de wereld reizen was een enorm avontuur en gaf me op sommige plekken ook enorm veel rust. Ik heb mijn hart verloren aan Ierland. Het liefste ga ik daar 2 keer per jaar heen. Dat is jammer genoeg nu niet mogelijk. Tijdens mijn reizen is mijn liefde voor schrijven gegroeid tot een daadwerkelijk boek. Verbonden, deel 1 van de Verhalen van schaduw en licht. Dit is vorig jaar gepubliceerd en hoewel bij het gebrek aan festivals, zoals Castle Fest en Elfiam, de verkoop nog niet geweldig is. Als ik kijk naar mijn boek word ik toch wel erg blij! (Het boek is trouwens ook via mij te koop.)


Nu begin ik aan een nieuw avontuur door moeder te worden. Iets waar ik enorm naar uitkijk en spannend vind. Ik heb jaren in de kinderopvang gewerkt als nanny/au-pair en pedagogisch medewerker. Ik droom al lang van moeder worden en het is onwerkelijk en bijzonder dat dit eindelijk werkelijkheid zal worden. 

 

Laat nooit iemand je vertellen dat je iets niet kan. Natuurlijk zijn situaties moeilijk, ingewikkeld of doodeng. Maar je kan zoveel leren van nieuwe situaties en omgevingen. Tijdens mijn reizen wist ik niet dat ik autistisch ben, maar vond ik zoveel rust en leerde zoveel, ook het voelen wanneer je stop mag zeggen. Ik heb 2 reizen eerder stopgezet omdat het mentaal niet goed met me ging. Luisteren naar je lichaam is enorm belangrijk.